71 
wortéld waren, om deze aanhoudende droogte te kunnen weer- 
staan. 
Het. schrijven gaat op eene praauw bidaar zeer moeijelijk 
door de schokkende beweging der roeijers, en des avonds maakte 
hier eeu legio van verschillende insekten, die op het licht af- 
kwamen, dit werk almede zeer lastig. 
18 July. Van Dangkoe wandelde ik over Sikoe naar Tana- 
bang, en vond op geringen afstand van eerstgenoemde plaats, 
eenige heesters van de overblijvende katoen (Gossypium vitifo- 
lium), die men hier kapas kling noemde. Het was eene eerste 
proef, en men had de zaden van Palêmbang ontvangen, 
zoodat men er mij niets meer van verhalen konde dan dat ze 
te gelijk met de padi geplant waren, en dus ruim £ jaar oud 
moesten zijn. Ze hadden korten tijd onder water gestaan, 
wat hun echter geen nadeel scheen gedaan te hebben. Hoe 
dit echter wezen zoude, wanneer ze eene maand lang 
geïnundeerd werden (welken tijd deze streken, om de 4 en 
5 Jaren, wel eens aan inundatie bloot staan) is, niet twijfel- 
achtig. Ze zouden dan zeker alle verrotten en het zal 
daarom noodzakelijk zijn, de overblijvende katoen op tana- 
talang-renah en tana-talang te planten. 
In het bosch vond ik op een’ ouden zwaren boom, een twintig- 
tal planten van ‚Phalaenopsis rosea, die juist met een 8 tal 
zeer fraaije bloemen prijkte. Het was de eerste maal dat ik 
deze sierlijke plant aantrof. Men was van gevoelen, dat ze 
nergens ander dan op Luzon gevonden werd. Ze was ook 
nog niet in den plantentuin te Buitenzorg ingevoerd. 
Te Tanabang stapte ik weder in de bidaar, om de reis te 
vervolgen en vond onder weg de voor mij van Palembang 
gezondene praauw-bidaar, welke ik te Pandau tegen de ge- 
leende van Moeara-Enim verwisselde. 
Het land wordt steeds lager, en van tana-talang is hier 
geene kwestie meer. 
