88 
de lage rotsen schijnen gebaand te hebben, en het omliggen- 
de land te hebben opgehoogd. Aan de overzijde van den Moessi, in 
de Blidah, vindt men weder dezelfde talang-gronden, verre van 
de rivier verwijderd, en deze schijnen een vervolg te zijn van 
de hooge gronden in Ogan-ilier en Lamattang-ilier, of wel weder 
een afzonderlijk eiland van tana-talaag in de rawang te vormen. 
Des avonds ten 6 ure kwamen wij te Lebong aan, waar 
wij halt hielden, omdat ik van hier uit de reis over land, naar 
Pankalan-baleij, in de Mieran Banjoe-assin, wenschte te ma- 
ken, die bijna geheel over talang-velden loopt. 
5 Augustus. Wij vertrokken, onder geleide van het marga- 
hoofd van Lebong, te voet naar Pankalan-baleij. De weg 
leidde ons over een zacht golvend terrein van tana-talang, 
nu eens door pas verlatene ladangs, dan weder door bloekar, 
slechts zelden door riemboo, totdat wij, na 3 uren lang goed door- 
gestapt te hebben, op den grooten weg, van Palembang naar 
Pankalan-baleij , uitkwamen. Een uur later waren wij op 
laatstgenoemde plaats zelve, zoodat wij eenen weg van 8 à 10 
palen zullen hebben afgelegd. 
De gronden ‚dezer talang-velden zijn niet zoo vruchtbaar 
als die in het Enimsche en Liaamattangsche, doch er wordt met goed 
gevolg een paar malen padi en ook suikerriet, op verbouwd, 
zoodat ze welligt ook voor de heesterachtige katoen voldoen- 
de zijn, waarmede de proef zoude kunnen genomen worden. 
De bodem is hier en daar nog al hard en kleiachtig, doch op 
andere plaatsen meer los en met zand vermengd. Deze laatste 
verdient de voorkeur. In het algemeen zijn deze gronden geel 
en roodachtig 
re ie) 
Wij troffen nog eenige suikerfabrieken op deze reis aan, waar 
en met slechts weinig humus bedekt. 
men de suiker, even als te Moeara- Enim,tot stroop verkookte, 
doch men had hier drie ijzeren pannen op eene rei in den grond 
gegraven, en deze op de geheele lengte deonrmijnd, met eene 
lachtpijp of schoorsteen aan het einde. Hieronder schoof men 
