96 
ten, tusschen het Palembangsche, Benkoelen en Djambi, welke 
soms eenige bandieten opleveren, welke onrust stoken en op 
moord en roof uitgaan. Die benden zullen moeijelijk uit te roeijen 
zijn, zoolang Passoema, Redjang en de den sulthan van Djamb, 
weinig gehoorzamende bevolking, niet zijn ten ondergebragt en 
men die streken niet door kleine bezettingen in toom kan houden. 
Den 162 Augustus verliet ik Palembang, zeer voldaan 
over hetgeen ik gezien, gevonden en geleerd had, en met dank- 
baarheid vervuld voor genotene vriendschap en hulpbetooning. 
Mijne goederen werden op eene Soensang-praauw inge- 
scheept, en ik vertrok zelf met de postpraauw, wat niets 
anders als eene Soengsangpraauw is. Deze volbrengen de reis 
van Palembang, met roeijen en zeilen, binnen de 24 uren, 
of, bij tegenwind, in hoogstens 30 uren. Het zijn gewone schui- 
ten, waarop men eene, een voet hooge, verschansing van bam- 
boe en atap, gezet heeft, zoodat de roeijers hun werk 
staande verrigten. Met deze vaartuigjes trotseert de soms ogn 
al onstuimige zee, in de straat Banka, die men in weinige uren, 
van uit de monding van de Soensang of de Oepang, oversteekt. 
Het logies is juist niet van de aangevaamste, daar men onder 
een afdakje; wel zitten en liggen , maar niet staan kan. Men heeft 
hier echter stoelen zonder pooten uitgedacht, waarop men zitten 
kan, terwijl er dan nog plaats genoeg over is om eene kleine matras 
te plaatsen , waarop men zich kan nedervleijen. Gelukkig liep deze 
reis nog binnen de 24 uren af, zoodat ik den 17den Augustus des 
morgens ten 10 ure reeds te Muntok aankwam, en op de 
riemen der roeijers naar de wal werd gedragen. 
Den 1Sn Augustus arriveerde de mailboot van Singapore, te 
Muntok, waarop ik mij inscheepte, en die ook alle mijne bagaadje 
aan boord nam. Den 208 Augustus kwamen wijop de reede 
van Batavia aan. 
Buitenzorg, September 1858. 
