114 
De laatstvermelde uitkomst heeft beslist, tot het aannemen 
van den grondregel, dat men de onderscheidene kinasoorten op 
Java behoort te planten op hoogten, welke overeenkomen met 
de hoogten in Zuid-Amerika, waar die kinasoorten groeijen. 
De vertikale groeizone van de Cinchona calisaya, is volgens 
Weddell in Zuid-Amerika van 4,600 tot 5,600 voeten. 
Aangezien echter deze soort slechts gevonden wordt in 
Zuid-Peru en Bolivia, nabij de grenzen der keerkringsgewes- 
ten, waar zooals Weddell uitdrukkelijk aanmerkt, de gemiddelde 
jaarlijksche temperatuur reeds lager is dan in de nabijheid van 
de evennachtslijn, zal men de hoogte boven de oppervlakte der 
zee voor Java, hetwelk onder 70 zuiderbreedte gelegen is, als 
zroeizone voor de Cinchona calisaya aan te wijzen, moeten 
aannemen op ongeveer 8 à 400 voeten hooger gelegen te zijn, 
dan de door Weddell aangegevene hoogten, die meer dan het 
dubbele van dien afstand van den ekwator zich bevinden, wil 
men kunnen verwachten, dat die kinasoort, hier eene gelijke 
gemiddelde temperatuur aantreffe, als in hare oorspronkelijke 
groeiplaats. 
Voorloopig en over het algemeen, kan met het oog op de 
geraadpleegde bronnen, als regel worden aangenomen, dat de 
gemiddelde temperaturen (aangewezen door de standvastige bo- 
demwarmte ter diepte van 5 voeten) van 1540 tot 1740 Ce/- 
sius, de hoogste en laagste grenzen op de bergen insluiten, waar 
de Cinchona calisaya mag geplant worden; en dat onge- 
veer nabij of wel iets lager dan die hoogste grens, namelijk 
waar de gemiddelde temperatuur 16° Celsius teekent, het plan- 
ten der overige kinasoorten (Cinchona ovata, lanceolata en pu- 
bescens) kan aanvangen, om van daar opwaarts langs de berg- 
hellingen zich uit te strekken, totdat eene standvastige bo- 
demwarmte van 14!’ ja 14° Celsius is bereikt; kunnende 
Cinchona lanci/olia zelfs nog worden voortgeplant, tot op eenen 
zelfs lageren graad van bodemwarmte. 
