146 
eene zekere hoeveelheid asch, is zeker voordeelig te noemen. 
Zoo is zij eene nieuwe bevestiging van de resultaten van 
het onderzoek, en mag men zich verheugen over het reeds geuite 
voornemen tot eene derde herhaling dezer belangrijke proeven. 
De heer D. W. Rost van Tonningen schrijft ten opzigte 
dezer proeven: 
Met veel genoegen heb ik uit genoemde resultaten en de 
ophelderingen dezer ontwaard, dat de bemesting der sui- 
kerrietvelden van de fabriek Wonopringo, van 7 pikols 
guano tot & pikols per bouw is teruggebragt. Zeven pikols 
guano per bouw is stellig te veel en zoude ik voor mij, zelfs 
de voorkeur geven, om niet meer dan drie pikols dezer mest- 
stof per bouw, aan te wenden. Daarenboven beveelt zich dit 
laatste cijfer, ook uit een finantieel oogpunt, zeer aan, want 
voorondersteld dat men de geheele aanplaut der bewuste fabriek 
met guano wilde bemesten, dan zouden de uitgaven aldus 
geschat moeten worden: 
7 pik. guano à f 10 p. p. =.f 70 per bouw.—= f 49000 voor de geheele aanplant 
„28000 CR 
d om / atnrt 'n EZ40 7 
u UI 
Sr TO a HST et 750 „ „21000 # fi ” 
eene vermindering van uitgaven bij toepassing van 8 à 4 pik, 
guano per bouw, welke ook zelfs voor eene zeer winstgeven- 
de onderneming, niet te verwerpen is. 
Ik moet mede zeer beamen dat er ook een gedeelte 
der aanplant met asch is bemest geworden. Alhoewel ik 
geheel bekend ben met de bezwaren (door de eigenaardige 
inrigting der vuurhaarden bij de suikerfabrieken in gebruik, 
veroorzaakt), verbonden aan de verzameling dezer asch in eenig- 
zìns groote hoeveelheden, zoo neem ik toch de vrijheid om er 
met den meesten ernst op aantedringen, dat dit dan toch 
zooveel mogelijk geschieden moge. De bemesting, vooral 
van schrale suikerrietvelden met 4—-6 pikols rietasch per bouw , 
is stellig de meest logische minerale bemesting, welke men 
verrigten kan, blijkbaar uit het volgende hoogst eenvoudige 
