182 
den berg zeer stijl en geheel met losse steenen overdekt is, 
zoodat men ten laatsten nergens vasten grond ontdekken kon, 
terwijl almede met de meerdere hoogte het afvallen van ge- 
steente van den top veelvuldiger werd. Van een groot aantal 
menschen die den heer R. aanvankelijk verzelden, bleef hem 
dan ook ten laatsten slechts een man over, (zijn naam is 
Moenter) terwijl de overigen door vermovijenis en vrees, of 
door wonden, door het afrollend gesteente veroorzaakt genood- 
zaakt werden, de een na de anderen terug te blijven. De 
heer R. had TFrogong, hetwelk nabij den voet van den berg 
gelegen is, met het aanbreken van den dag verlaten, en be- 
vond zich omstreeks twee uren in den namiddag nabij den 
top van den berg, dicht bij den uitersten hoop van jongst 
opgewerkte en zwart gebrande steenen, die nu den kruin van 
den berg uitmaakten. De kwik stond aldaar in den barometer 
op 25, 35 eng, duimen, en in een Thermom. op 76 Fahr. 
in den zonneschijn. De heer R. hoopte nu weldra, met een 
laatste aanstrenging, nog nader bij de eigenlijke plaats der 
uitbersting van den vulkaan te komen, dan terwijl hij nog 
bezig was, de aangehaalde en andere waarnemingen op te 
teekenen, raakte wederom een groot gedeelte stenen uit den 
bovensten steenhoop los, en werd, in den val op andere 
stenen zelfs op dien daartegen de heer R. was, gezeten af- 
stuitende, met groot geweld en in groote boogen over de 
hoofden der beide reizigers neerwaards geslingerd. De heer 
R. werd hierdoor en door het voortdurend afrollen van stee- 
nen genoodzaakt, van een langer verblijf op de hoogst gevaar- 
lijke plaats aftezien, en de terugreis aan te nemen. 
Onder het afstijgen heeft hij nog het branden van den 
berg uit eene der zijdelingsche openingen van denzelven, waar 
uit zich een groote roode vlam, met veel rook en damp ont- 
wikkelde kunnen waarnemen. 
Benen eigenlijken hollen krater of rookopening heeft men, bij 
