185 
‚ uitgebarsten. Het volgende is een uittreksel nit een brief van 
den heer Baumhauer, resident van dat eiland, van den 12den 
en 13 Juni jl. 
Gisteren, zondag den 11den dezer, ten. half twaalf ure voor 
den middag, heeft de Goenong Apie begonnen op eene aller 
verschrikkelijkste wijze golven van damp, zand en vuur uit 
te braken. Dit onverwagt schrikverwekkend toneel, vervulde 
de ingezetenen met angst en ontzetting, en een ieder, voor 
zoo veel hem zijne pligt niet beval om op Neira te blijven, 
vlug te naar den overwal op groot Banda. Ten twee ure 
‘snamiddags zag men steenen van eene verbazende grootte, uit 
den erater hemelswaards rijzen, met eene onbeschrijfelijke kragt 
voortgedreven, welke steenen op den berg nedervallende en af- 
rollende, brandende alles ontstaken; zware slagen, waarvan de 
huizen en zelfs de schepen op de reede dreunden en beefden, 
volgden slag op slag, terwijl rook, damp, zand, en zwavel ‚den 
gantschen omtrek van den Goenong Apie verdonkerde; een klein 
zugtje uit het oosten hield dezen damp van het hooge land, 
en van Neira af, dan weldra kwam er kalmte ja zelfs een trek 
paar het zuiden, zoo, dat weldra Lointhoir geheel verdonkerd 
wierd, en men de tijding alhier bragt dat het zwarte zand in 
groote hoeveelheid aldaar nederstortte. 
De avond naderde, en met de duisternis vermeerderde de 
angstvalligheid van een ieder, want wie, al ware hij, nog zoo 
moedig 
oo 
aanschouwen. De slagen vermeerderden, verdubbelden in kracht, 
zoude onverschillig dit schriktooneel hebben. kunnen 
en de gloed dietoen uit den crater steeg laat zich niet beschrijven. 
Brandende klompen steen zag men duidelijk in de lucht vlie- 
gen tot eene hoogte die men giste hooger dan de berg zelve 
te zijn, hun nederploffen en barsten veroorzaakle een geweld gelijk 
het gedruis van het musketten-vuur, en de Goenong Apie zelve 
was voor de helft bedekt met een volkomen vuurgloed. 
Hoe grootsch anders zulk een natuurverschijnzel voor den 
