Beg 
19% 
van Pulo Ai W. t Zuiden. Zij ontdekten een nieuw uitgewor- 
pen rif, en een weinig meer naar den vuurberg, twee uitge- 
worpen aanhoogten. Tusschen deze hoogten en den vuurbers 
en op eenen grooten afstand van den laatstgemelden zagen zij 
een scheur in de rigting N. N. W. werpende uit vele zware stee 
nen. Het nieuwe rif was gloeijend heet, en brandde met zware 
rook, in de rigting O. ten Z. in lengte naar gissing 15 roeden. 
Zij peilden hetzelve, de Westhoek van Kappal Pitja 4. Z. W_ 
de oostelijke uitgestorte heuvel O. N. O. en de andere O. ten 
N. twintig roeden distantie achter het voormelde rif. De krater 
aan’den Noordkant 4. O. ten Zuiden; een klein gat meer 
oostelijk waaruit veel rook kwam, O. ten Z.; een punt van den 
berg O. Z. O. zijnde het als toen kwart over een uur. Zij be- 
gaven zich toen landwaarts op & Engelsche mijl en bespeur- 
den het water brandend heet, hoe nader zij kwamen hoe bran- 
dender het werd. Zij konden aan den westhoek niet aankomen 
en begaven zich daarom meer oostwaarts, tot opeen steenworp 
van het rif; het water was aldaar kookend; het rif bestaat uit 
kleine steenen van 1, 2 à 3 voet diameter, zoo ook de twee, 
brandende heuvels; hebbende dit rif de geheele bogt van Kap- 
pel Pietja bedekt. Van daar meer zuidwaards gaande naar den. 
tuin van den heer P. de Bruin Vermeer, genaamd Karawakat, 
peilden zij den hoek van Lonthoir Z.ten W., begaven zich daar- 
op aan land, en beklommen een gedeelte van den berg. Zij 
zagen verscheide sporen, alwaar inportant groote steenen neder- 
vielen, doende de berg gestadige zware slagen; zij voelden bij 
iederen slag eene groote dreuning, de boomen waren meest 
verzengd, gebroken of geheel verbrand, de bamboezen allen ter 
nedergeslagen en verbrand, naarmate de steenen daar verre of 
digt bij kwamen neder te vallen en daar zij, om hooger en ver- 
der opte gaan, uithoofde van het groot gevaar niet wagen dor- 
sten, begaven zij zich terug. Op het aldaar staande huis was 
een menigte zand en kleine steentjes gevallen; zij bespeurden 
