207 
residentien zeer menigvuldig geweest, doch de lava had zich 
aan dien kant weinig uitgestrekt. In de residentie Soerakarta, 
waren, door de glveijende berguitwerpzelen, de dessa’s Peton- 
gan en Sello, voor een gedeelte, afgebrand, en hadden eenige 
bewoners derzelve zware wonden bekomen. Het getal dooden 
was nog onbekend, doch men rekende dat hetzelve gering 
zoude zijn. 
Volgens de meening in die residentie zou de westelijke en 
meest verhevene punt van den Mer Apie, eenigen tijd voor de 
uitbarsting reeds in den krater zijn gestort, en de verschrik- 
kelijke dreuningen hebben veroorzaakt. 
In de aangrenzende districten, tot de residentie Samarang be- 
hoorende, was mede eene groote hoeveelheid asch en steenen 
gevallen, en had men bijna dezelfde aardschokken, als in de 
naburige residentiën, gevoeld. Een kind heeft bij die gelegen- 
heid het leven verloren, terwijl verscheidene menschen ligt 
gewond zijn geworden. Men had aldaar, in den avond van 
den 80sten, eenige regens gehad, welke de gevallene asch bij- 
kans geheel hadden doen verdwijnen. 
Volgens verkregene informatie heeft de berg Mer Apie het 
laatst, eene verwoesting als de tegenswoordige, aangerigt in 
het jaar 1745. 
(Buitengewone Bataviasche Courant 6 Jan. 1823). 
Wij hebben het geluk aan onze lezers te kunnen mededee- 
len, dat, volgens berigten van den 22 dezer, uit de residen- 
tie Kadoe, er geene nieuwe uitbarstingen van den Mer Apie, na 
de groote eruptie van den 31® December, hebben plaats gehad. 
De berg bleef steeds voortbranden, doch de zware rookkolom- 
men die dezelve opgaf, deden vermoeden, dat deszelfs krachten 
verspild zijn, en er geene uitbarstig te vrezen is. 
In den ochtend van den 2den had een onweder, vergezeld 
