216 
ongelukkigen, die vader, moeder, vrouw, en kinderen vergeefs 
onder de overgeblevenen zocht, wilde zijne ellende niet overle- 
ven, en stortte zich zelven in de gloeijende lava. 
Men rekent dat deze tweede uitbarsting nog 24 kampongs 
heeft verwoest, en dat daarbij miet minder dan 1000 menschen 
zijn omgekomen. 
De lava-stof was vermengd met eene groote hoeveelhied 
grof zand en steenen, van welke laatste sommige van 15 tot 20 
voet diameter houden. 
Dadelijk na des residents aankomst te Singaparna was, een 
locaal zoo goed mogelijk ingerigt tot opname en verpleging der 
zieken en gewonden, welke, der algemeene ramp ontkomen , op 
bevel van den resident van alle kanten werden opgespoord en 
aldaar bijeen gebragt. Dezelve werden, zoo veel de omstan- 
digheden zulks immer gedoogden, van al het noodige voor- 
zien, en, nadat de resident voor derzelver verdere goede 
verzorging de meest geschikte maatregelen had beraamd, is 
hij op den 20® naar Tassik Malaija terug gekeerd; zijnde de 
heelmeester Bruijninga onmiddelijk daarop naar Singaparna ver 
trokken, om aan de aldaar bijeen gebragte lijders de vereischte 
heelkundige hulp toe te dienen. 
De berigten dienaangaande zijn zeer geruststellende. Op 
den 272 hadden van 195 zieken en gewonden reeds 86, ge- 
noegzaam hersteld, het hospitaal verlaten, allen met eenigen gel- 
delijken onderstand ter bestrijding van de eerste behoefte. Slechts 
weinige waren overleden. Ook te Radjapolla waren bereids op 
den 24sten van 58 zieken een aantal van 31 volkomen genezen. 
De overige vleide men zich binnen weinige dagen mede hersteld 
te zien. Te Tassik Malaija bevonden zich op den 27sten nog 
43 lijders, meestal zwaar gewonden of gebranden, wier genezing , 
hoewel langzaam, echter voorspoedig voortging. Dezelve worden 
om den anderen dag bezocht door den heelmeester Bruijnin- 
ga, die zich ten dien einde van Singaparna derwaarts begeeft, 
