220 
derzelve is ingesloten door twee hooge heuvels (Passiers), na- 
melijk de passier Goeroe ten noorden, en de passier, Pego, ten 
zuiden. Deze vallei verbreedt zich vervolgens, en verliest zich ein- 
delijk in eene zachte afhelling bij de vlakten, welke de boor- 
den uitmaken van de rivieren Tjitandoy ten oosten en Tjiwoe- 
lan ten zuiden. Verscheidene kleine rivieren nemen hunnen 
oorsprong uit den Galoengoeng, en storten, in watervallen , op 
die vlakten neder, van waar zij zich met de Tjitandoy of Tji- 
woelan, gaan vereenigen. De geheele landstreek tusschen deze 
twee rivieren en de Galoengoeng is een der vruchtbaarste en 
meest bevolkte der regentschappen. 
Van geene vroegere uitbarstingen des Galoengoengs wordt 
in de overleveringen der inlanders gewag gemaakt. 
De eigenlijke berg, deszelfs verschillende toppen, als ook 
een groot gedeelte van de vallei was door een digt bosch voor 
de oogen verborgen; niets toonde de kenteekenen van eenen 
vuurberg aan. Gewoon aan het onderaardsch geluid, hetwelk 
de bewoners dikwerf hoorden, sloegen zij daarop geene aan- 
dacht meer. | 
Als men echter in aanmerking neemt, de gesteldheid van 
den berg, deszelfs toppen, welke eene kringronde ligging aan- 
duiden, derzelver buitengewoon steile af hellingen naar den kant 
van de vallei, het onderaardsch geluid, hetwelk er altoos zeer 
aanhoudend geweest is, en vooral gedurende de uitbarsting van 
den Goentoer, welke er in eene regte ligging, slechts 25 à 
80 mijlen van verwijderd is, dan zoude men kunnen vaststellen,” 
dat de Galoengoeng, in vroegere tijden, reeds uitbarstingen ver- 
oorzaakt heeft. Daarbij is de geheele vlakte aan den voet van 
het gebergte, als bezaaid met heuvels, uit basaltklompen te 
zamen gesteld, en bevattende een soort van aarde, gelijk aan 
die welke aan den voet van den Goentoer, van den Papan- 
dayan, en op verscheidene plaatsen aan den voet van den Gedé 
gevonden wordt, en welke zekerlijk van deze bergen is voort- 
