224 
te vinden. Dit ligtzinnig vertrouwen bereidde hun eenen ge- 
wissen dood. Op de heuvels van Madiapada bevonden zich, 
volgens de verzekering van het troepshoofd, meer dan 200 men- 
schen, en op de Goenoeng Goeng was het getal nog grooter. 
De 12den des avonds vermeerderden de regens; de rivieren 
waren bovenmate hoog gezwollen, en alle de bruggen aan de 
groote wegen waren weggespoeld, hetgeen de verwarring nog 
grooter maakte, door deze ongelukkige districten alle gemeen- 
schap met hunne naburen aftesnijden. 
Des avonds te 7 ure, deed zich op nieuw eene geweldige 
losbarsting hooren, vergezeld van eenen zwaren aardbevingschok, 
welke de verschrikte inwooners op nieuw in angst en verslagen- 
heid doimpelde; twee andere schokken volgden den eersten. 
Geen vuar, geen lichtstraal klaarde de diepe duisternis op, wel- 
ke den omtrek bedekte, en men hoorde, gedurende den ganschen 
nacht, niets anders dan het geweldig bruisschen der stroomen, 
welke dat gedeelte met nieuwe ongelukken bedreigden, hetwelk 
door de uitbarstingen was gespaard gebleven. 
Den 13den des morgens, ontwaarde men nieuwe tooneelen 
van jammeren ongeluk. Het eerste wat het gezigt trof, was de 
verandering welke had plaats gevonden in de toppen van het 
gebergte. Thans geheel gebrokkeld en, in hunne volkomene 
hoogte, regt op en nedergereten, vormden de zijden derzelve 
naar den kant der vallei eenen grooten krater in de gedaante 
van een halfrond, geopend naar het oosten, op een derde der 
hoogte van den berg, is deze opening ingesloten door eenen 
muur van steile rotsen; in de drie laatste uitbarstingen, wierp 
de berg met eene nieuwe hoeveelheid modder en kokend watre 
de rotsen en aarde uit, welke deze ontzettende uitholling daar- 
stelden. Deze verschrikkelijke klompen vereenigden zich met 
een gedeelte der eerste uitbarsting, rolden den een op den an- 
o’ 
der, voerden te zamen alles in hunnen weg mede, vernielden 
een gedeelte van den passier Pogor, en gingen vervolgens de 
