227 
ik zorgde voor hunne kleeding en huisvesting en gaf bevelen, 
om, in de naastliggende kampongs, de lijdenden en ongeluk- 
kigen op te sporen en derwaarts overtebrengen. Ik begaf mij 
den 13den daaraanvolgende naar Radjapolla; Aldaar waren 9 
kampongs door den modder vernield, doch slechts 9 menschen 
omgekomen, alzoo zij den tijd nog hadden gehad om te ont- 
vlagten. De koffijtuinen van dit district zijn, zoo als die van 
Tjiawie, zeer beschadigd, en sommige geheel vernield. 
Ik rigtte aldaar dadelijk een lokaal voor zieken en gewonden 
op, en gaf de moodige bevelen tof verzorging en verpleging der- 
zelve, waarna ik, den 1l4den, ‚naar Indihiijang vertrok. In dat 
district is de verwoesting het grootste geweest; 1084 menschen 
gedood en 45 kampongs geheel onder den kokenden modder be- 
dolven; de koffijtuinen ten eenemaal vernield, met uitzondering 
van dat gedeelte, hetwelk langs Radjapolla en Tjiawie gelegen 
en zeer beschadigd is. Na alhier ook alles omtrent de gewonden 
en behoeftigen geregeld te hebben, vertrok ik nog dienzelfden 
dag tot Tassikmalaija, waar 851 menschen zijn omgekomen en 14 
kampongs vernield, Den 17den kwam ik tot aan de gren- 
zen van Singaparna, alwaar 1528 menschen het leven verloren 
hebben en 8& kampongs vernield zijn. Dé modder belette 
mij alstoen, tot in het district door te dringen; dezelve stond 
aan den kant van de rivier Tjikoeuier circa 606 à 70 voeten 
diep. Ik keerde dus naar Tassikmalaija terùg; het gezigt was 
aldaar op nieuw allertreurigst. Na op een der hoogste heu- 
vels geklommen te zijn, overzag ik die, voorheen zoo schoone, 
landstreek, nu geheel verwoest, overdekt met lijken van men- 
schen, paarden en buffels, en ontwaarde op vele heuvels, voor- 
namelijk op den berg Lineong, nog vele bewijzen van overge- 
blevenen. Ik gaf dadelijk order, om, zoo veel mogelijk, menschen 
te verzamelen om met mijnen getrouwen en onvermoeiden kor- 
poraal Aroen en den ambonees Manoehoetoe, de ongelukkigen, 
zonder verzuim, redding toe te brengen. 
