230 
te" verplegen, kleederen en spijs, aan de behoeftigen te hebben 
doen uitdeelen, heb ik ook nog alle middelen aangewend, om de 
ontstelde gemoederen der bevolking weder tot bedaren te brengen 
en de uitgewekenen terug te doen keren. Dit is echter zeer moeije- 
lijk; de bewoners keren wel terug, maar daar zij niets meer vin- 
den, en de berg zich nog dikwijls en sterk doet hooren, zoeken 
zij elders een verblijf hetwelk hun ook gretig wordt aangebo- 
den; dit zijn meestal die gene, welke afwezig waren of wel naar 
de zijde der geheel verwoeste kampongs hebben gewoond. 
Men had in het Bandongsche het gerucht verspreid, dat er eene 
witten vlag op onderscheidene ongenaakbare toppen der bergen van 
Tjitjalengka en Limbangan (beide districten van Bandong) gezien 
was. Het volk nam dit verschijnsel als een voorteeken van 
nieuwe ongelukken aan, en alles was er van eene volksver- 
huizing te vrezen, te meer daar, voor dat de uitbarsting, van 
den Galoengoeng plaats had, er ook vlaggen op den top des 
bergs Dingdingharie zouden gezien zijn geworden. Ik begaf 
mij dus zelven naar voormelde districten, om de zaak te on- 
derzoeken, de uitstrooijers daarvan te bedreigen en den gemee- 
nen man weder gerust te stellen. 
Meer dan 600 menschen waren uit de verongelukte districten 
naar den overkant van Cheribon geweken. Ik heb alle middelen 
in het werk gesteld, om deze menschen terug te doen komen, waár- 
in ik geslaagd ben. Ik heb voorts bevelen gegeven, om de noodige 
opname te doen tot het openen der, door de uitbarstingen, gestopte 
waterleidingen, ten einde den landbouwer weder in staat te stellen, 
zijne nog onbeschadigde velden te kunnen bebouwen; echter blijven 
de rivieren met modder opgevulden derzelver dagelijksche over- 
stroomingen beletten het in orde maken der waterleidingen; 
telkens ziet de werkman zijnen arbeid verloren gaan. De 
behoeftigen in de districten laat ik van kleederen voorzien, 
waartoe mij eenige van Gouvernements-wege toegezondene ar- 
tikelen dienen. 
