265 
den berg aldaar, plaats gehad, voorafgegaan door een donde: 
reid geluid, als een schot van het zwaarste geschut. 
De wind uit het westen waaijende, heeft de geheele negorij 
met eenen dikken aschregen gevuld, welke op de wegen en 
daken der huizen zigtbaar, en zóó sterk was, dat die, door 
den wind naar Tidore voortgestuwd, ook spoedig den over- 
wal geheel benevelde. 
Een half uur later is de uitbarsting op nieuw begonnen, en 
heeft bij tusschenpoozen tot half elf uur aangehouden, stroomen 
gloeijende lava naar de noordzijde van den berg afvoerende. 
Den volgenden morgen, te half vier ure, hoorde men weder 
een geluid als van zware kanonschoten, en toen begon de uit- 
barsting ten derden male. In den donker konde men nu de 
uitwerping der vuurkolom men beter waarnemen. Een vrij sterke 
noorden wind dreef de rook en aschwolken voort, welke de zuid- 
zijde van den berg geheel verduisterden; terwijl door het sterk vuur 
aan de noordzijde, de rand des bergs zich als geillumineerd ver- 
toonde, Het geheel moet een fraai natuur tooneel opgeleverd hebben. 
Toen op den 26m het berigt van dit natuurverschijnsel van 
Ternate werd afgezonden, was de berg noe sterk aan het roo- 
ken, en, daar de walm van meer dan eenen plaats scheen op 
te komen, veronderstelde men, dat er zich bij de uitbarsting 
een of meer nieuwe kraters moesten hebben afgemeerd. 
Twintig dagen te voren hadden de resident van Ternate, A. J. 
van Olpen en de heeren van Duivenbode en Neijs den berg, tot bo- 
ven aan den krater beklommen, en toen slechts ééne opening van 30 
à 40 voet diameter kunnen gewaar worden, zoo als ook toen de sulfer- 
damp maar alleen daaruit opsteeg. Negen jaren vroeger daarentegen 
hadden de twee laatstgenoemde heeren, bij het beklimmen van 
den berg, nog vier kraters waargenomen, omgeven door steile 
rotswanden, welke nu als in één gesmolten gevonden zijn. 
(Javasche Courant 12 Juny 1839 No. 47.) 
