döl 
lijk gekraak, zwaarder dan het geluid des donders, vernomen 
werd, welk krachtig en onderaardsch geraas geruimen tijd aan- 
hield. Alle de huizen werden zoo sterk bewogen, dat de deuren 
en beschotten kraakten en zoo zeer beklemd raakten, dat men voor 
de gevolgen vreesde. Maar dit is niet alles; gedurende de aard- 
schudding had er eene hoogst buitengewone omstandigheid plaats. 
Zij bestond daarin, dat er van zelf haren en eene soort van 
menschenshaar (hairs and a species of human hairs) uit den grond 
opkwamen. Dit geschiedde bijna overal :— op de bazaar, op de 
wegen, in de velden en op de dorste plaatsen. Deze haren, die zeer 
lang zijn, stonden overeind en kleefden sterk aan den grond. 
Wanneer men dezelve verbrandde, krulden ze om als menschen- 
haar, en was daaraan eene brandlucht, die deed gelooven dat het 
werkelijk haar was; doch deze haren hebben wij nimmer op eenige 
plaats gezien; het is dit wat de verbazing van een ieder heeft 
opgewekt, vooral daar men zag, dat die haren gedurende de 
aardbeving in een oogwenk voor den dag kwamen— De rivier 
van Chantibun was in sterke beweging, waterbellen stegen naar 
de oppervlakte van den stroom, die geheel wit was. 
Deze aardbeving is niet te Bangkok gevoeld maar op denzelf-” 
den dag was de atmosfeer daar zeer warm. Men onderstelt dat de 
gezegde haren welligt door electriciteit zullen zijn voortge- 
bragt. De rigting der bergen van Chantibun is, zegt men, 
nagenoeg van het noorden naar het zuiden; zij zijn verbonden 
aan het gebergte hetwelk Cambodia van Siam scheidt. 
k De Singapore Free Press zegt zich niet te herinneren, ooit van 
iets dergelijks gelezen te hebben. Men zal zich zoo mogelijk 
iefs van de bedoelde haren zien te verschaffen ten einde door 
naauwkeurig onderzoek, misschien eenig licht over derzelver oor- 
sprong te verspreiden. 
(Javasche Courant 11 November 1848 No. 91) 
