385 
goud [sieraden etc]. gevonden worden, kan met veel waar- 
schijnlijkheid mede als een bewijs voor het bestaan van dit 
goud-alluvium uitgelegd worden, want als dit voorkomen van 
goud in den grond aan de bewoners bekend was, wat is na- 
tuurlijker, dan dat ze zich daarop toelegden, het te bewerken, 
dat zij dan rijker aan gouden sieraden waren dan hunne naburen; 
en dat zich talrijke werkplaatsen van goudsmeden op dezen 
grond verhieven? Hoeveel grootere plaatsen en zetels van vor- 
sten op Javà zijn niet ten ondergegaan en hebben niet opgehou- 
den te bestaan, waar men in den grond toch te vergeefs naar 
goud zoude zoeken? 
„9. Als men het voorkomen van dioriet in aanmerking neemt ; 
niet alleen op Java, maar zelfs in de onmiddellijke nabijheid, 
op Noesa Kembangan, en zich herinnert, dat deze rotssoort met 
hare kwartsaderen het meest gewone moedergesteente van het 
goud is, en dat alles in de natuur harmonisch naar onverander- 
lijke wetten geschiedt, dan behoeft men zich over dit voor- 
komen van goud hoegenaamd niet te verwonderen. 
„Het zoude veeleer eene zeldzaamheid zijn, als die vele 
Dioriet-rGaenge” op Java alle zonder goud waren. De dio- 
rieten op Noesa Kembangan zijn zelfs de oorzaak, waardoor 
het bestaan van dit goud-alluviam bekend geworden ís. Toen 
wij, de adsistent resident van Tjilatjap en de ondergeteekende, 
deze rotsen het eerst ontmoetten en op de groote gelijkenis van 
zekere hunner varieteiten met erts bevattende groensteenen van 
Europa steunende, het bestaan van goud of in de rotsen zelve, 
of in de nabijheid, als eene noodzakelijkheid te kennen gaven, 
eerst toen toonden zich de Javanen (en de regent, waarschijnlijk 
vreezende, dat het nu ook zonder hem zoude gevonden worden) 
genegen, mededeeling van de daadzaak te doen, die zij tof 
zoolang altijd geheim voor het bestuur hadden gehouden. 
„Ik vereer mij, uwe excellentie eerbiedig te verzoeken, het 
onvolledige der vorenstaande berigten over het goudalluvium 
DL. XVIII. 29 
