391 
pond goudhoudend gietijzer, hetwelk ruim 6 ponden goud be- 
vatte, weshalve hij op deze wijze uit het zand 28 maal meer 
goud, dan door uitwassching verkreeg. Bij het uitsmelten, ein- 
delijk nog onder bijvoeging van vloeimiddelen in eenen tof uit- 
smelten van kopererts dienenden oven, verkreeg hij uit het 
zand */,- gietijzer, hetwelk !/,, goud bevatte, weshalve hij 
op deze wijze uit het zand 87 maal meer goud dan door de 
gewone uitwassching verkrijgen kon, terwijl hij door zwavel- 
zuur de scheiding van het goud en ijzer bewerkte. (Zie een 
berigt deswege in het Polytechnisch Journal van Dingler, Dl 
71 bl. 462), enz.” 
Ik zal thans laten volgen het onderzoek van het naar Ba- 
tavia gezonden goudhoudend zand van Tjilatjap. 
De wijze van onderzoek van het goudhoudend zand, ver- 
meld in de Konst- en Letterbode van 1844 2e deel, is ge- 
grond op de eigenaardigheid van dat zand, namelijk dat het 
zwart iĳzerhoudeud. zand is, waarin zich het stofgoud bevindt. 
Dat men door smelting van zoodanig zand goudhoudend 
ijzer wint, waaruit men door eene eenvoudige scheikundi- 
ge operatie het goud afscheidde en langs dien weg ruim 80 maal 
meer goud, dan door wasschen van het oorspronkelijke zand 
verkrijgen kan, is in ieder opzigt zoo belangrijk, dat proeven 
daaromtrent niet anders dan hoogst wenschelijk kunnen zijn, 
Aangezien nu het goudhoudend zand van Tjilatjap, door het 
lid der natuurkundige kommissie Dr. Junghahm ontdekt, niet 
tot die soort van zand behoort als hierboven bedoeld is, moesten 
de daarmede te nemen proeven op eene andere wijze worden 
bewerkstelligd. 
Het zand, naar gewoon zand gelijkende, bevond zich in twaalf 
gewone goeni-zakken, die bij ontvangst goed verzegeld waren. 
Aan dit zand konden, oppervlakkig beschouwd, geene bijzon- 
derheden ontdekt worden. Het gewigt van een’ goeni-zak met 
dat zand was gemiddeld 190 ponden (amst.), zoodat de geheele 
