395 
zoo gering, dat de waarde hiervan in geene de minste even- 
redigheid kan worden gebragt met de kosten, aan de afzon- 
dering van dit metaal verbonden. Ook is deze hoeveelheid 
te gering om door middel eener scheikundige analyse het 
werkelijke goudgehalte te bepalen. Het schijnt vrij zuiver 
goud te zijn, waarschijnlijk iets zilver bevattende. 
Doch de vraac 
g, of het natuurlijk goud is, is moeijelijk te 
beantwoorden. Het natuurlijk voorkomend goud in de Uralketen 
(Humboldt Central-Asiën 1 pag. 815) komt meestal in goed 
gekonserveerde oktaëders en dodekaëders voor, die zelden 
afgerond zijn. Ik zelf bezit eenig goud van Manado, door 
de welwillendheid van eenen koopman verkregen, dat dezen en 
wel zeer duidelijken kristalvorm bezit. Evenwel is het bekend 
(Leonhard, -Taschenbuch f. Fr. d. Geol. 2 Jaarg. pag. 21), dat 
goud op Borneo in uiterst kleine blaadjes gevonden wordt. 
Het goud, verkregen ait het zand van Tjilatjap, heeft geen’ 
bepaalden vorm. Het zijn fijne draadjes, plaatjes of kogeltjes 
die het voorkomen hebben van gesmolten of ook van bewerkt 
te zijn. Onder de lens gezien, kan men zich hiervan eenig- 
zins overtuigen. Ware de hoeveelheid van het gevonden goud 
grooter, dan zoude men meer zekerheid daaromtrent verkre- 
gen kunnen hebben. 
Onder No. 10 bevindt zich een enkel klein stukje metaal 
als het eenige, in de 8 zakken zand gevonden. Dit metaal 
heeft eenen eenigzins blaauwachtigen zilverglans. Een tiende 
gedeelte hiervan behandelde ik met salpeterzuur. Het is echter 
voor het grootst gedeelte daarin onoplosbaar. Slechts sporen 
van zilver bevonden zich in de zure oplossing. Het onopge- 
lost metaal lost zich met geelachtige kleur in koningswater 
gemakkelijk op en levert eene oplossing, die, na verdamping 
van het overmaat van zuur met (chloorammonium behandeld 
een korrelig precipitaat gaf, dat eenigzins geelachtig gekleurd 
was, 
