398 
zakelijkheid daarvan mogt blijken, zoude ik mijne overtuiging 
over het bestaan van een natuurlijk goudallavium aldaar die- 
nen te veranderen en als dan niet meer goud daarin mogt ge- 
vonden worden dan de heer Maier uit de 13 zakken gehaald 
heeft, dan zoude ik mij voor regt ongelukkig moeten houden, 
dadelijk bij de eerste proef, in den tijd van 4 uur meer 
dan honderd keer zoo veel gevonden te hebben.” 
Het lid der Natuurkundige Kommissie. 
(w. g.) F. W. Junghuhn. 
Voor eensluidend afschrift: 
de fungerend le Adjunkt Sekretaris van het Gouv. 
Aan (w. g.) Van Delden. 
den heere Algemeene Sekretäris 
van het Gouvernement 
te 
Butenzorg. 
In een ander schrijven van den heer Junghuhn aan den 
algemeenen sekretaris van het Gouvernement, onder dagteekening 
van den 16n December 1847, wordt omtrent het goudbevat- 
tende zand van Tjilatjap het volgende vermeld. 
„4°, Wat het goudalluvium te Tjilatjap aangaat, zoo heb ik 
het voorstel om 30 zakken van het zand naar Batavia te 
brengen, van den beginne af voor ondoelmatig gehouden en het 
vooraf gezegd, dat het ligt mogelijk ware, dat men in die zakken 
geen enkel korreltje goud zoude vinden. Niets is ook natuurlijker 
dán dat. Men heeft hier immers geen „jungfrauliches” maar 
een reeds bewerkt en uitgewasschen alluvium voor zich. De 
Javanen hebben het immers geheim gehouden, en waarschijn= 
lijk reeds sedert vele honderd jaren wausgebeutet.” 
„Behalve duizenden ten deele weder digt geworpen en afge- 
spoelde, zijn ook nog honderden meer of min opengeblevene 
putten te herkennen, verstrooid in de wildernis tusschen Tji- 
latjap en de Tjidoran, dus putten, waar ze het goud al uit- 
