411 
den en laat zich met inkt beschrijven. De vlam der kaars is 
helder, geen” walm gevende. De chinesche kaarsenmakers ge- 
bruiken hier het vet van Cyl. seb. om het met andere vetsoor- 
ten te mengen. 
De Cylicodaphne sebifera, door den heer Blume beschreven, be- 
hoort tot de f.milie der Liaurineae , is een regt opgaande boom, tot 
40 à 50 voeten hoog 
9 
met horizoatale takken, die eene bijna 
gelijke lengte verkrijgen, waardoor de geheele boom eenen om- 
vang erlangt, die niet zonder bezwaar kan zijn bij het denkbeeld 
van eene geregelde kultuur. De bladeren ziju lang lancetvor- 
mig, met spitse basis, die dikwijls wigvormig afgesneden is, 
de punt stomp gespitst, de ondervlakte zilverachtig. 
De bloemen staan aan de takken, op zeer korte bloemsteeltjes, 
inde gedaante van een’ bloemscherm. In het omwindsel zijn 
5—7 bloemen. Het bloemdek is 5—7 spletig.— De vruchten 
hebben een omhulsel, dat gemakkelijk te verwijderen is, en 
vertoonen zich dan als muskaatnoten. Zij zijn inwendig licht 
bruin, geheel vleezig. De kern is zacht en smaakt zuiver vet- 
achtig. De Tangkallak wordt veel in de kampongs aaugeplant 
om hare vruchten. Deze worden in een ketel met kokend 
water goed afgesloten en daarin gehouden tot het water be- 
koeld is. Dan neemt men de dunne huid der vrucht weg. De 
pitten worden in de zon gedroogd, fijn gestampt en warm 
gemaakt, tot uitpersing der olie. 
De jonge bladeren van den boom worden vermengd met 
poelas-sari (Alyxia stellata) en adas (anijs-zaad), aangewend 
tot inwrijving van moeder-borsten, tot betere afscheidmg der 
melk. 
Het hout wordt voor huisbouw gebruikt. Oude boomen le- 
veren fraaije witte planken. 
_ 
Ouderzoek van het vet der vruchten. 
De vruchten, tot poeder gestooten, hebben een meer of min 
