402 
Het voor ons liggende gedeelte van Nieuw-Guinea ver- 
toonde zich als geheel vlak land. Alleen in het noordoos- 
ten rijst uit het binnenland eene bergketen op tot circa 2000 
voeten hoogte, welke tot aan kaap Van den Bosch zich 
uitstrekt, aldaar een tamelijk hoog en veelal steil kustland 
vormende. 
In noordwestelijke strekking verheft zich binnenlands eene 
tweede bergketen, welker scherp gehakkelde kruin, duidelijk 
kalkformatie te kennen geeft. Nog dieper landwaarts in 
vertoont zich, in eene insnijding dezer keten, een schijnbaar 
geisoleerde, spits toeloopende bergtop, mogelijk een oude 
eruptie-kegel. Een uitgestrekt donkergroen woud overtrekt 
heinde en verre het land; ginds en daar blinken glinsterend 
witte kalkrotsen (dolomiet) uit het sombere groen. 
Den dag van den 28sten Maart werd besteed, tot ie doen 
eener beide van de rivier. 
Wij roeiden haar met twee sloepen op, vergezeld van 
een gewapend detachement; hielden middagrust in de klei- 
ne, door de gevlugte bewoners verlaten kampong Kom- 
kom en bereikten laat in den avond een punt, van waar 
uit het niet mogelijk was verder op te roeijen. Dien ten 
gevolge overnachtten wij in de sloepen en namen ’s anderen 
daags de terugreis naar boord aan. 
De rivier heeft haren oorprong in de voornoemde, bij 
kaap Van den Bosch het strand bereikende, bergketen, loopt 
in zuidoostelijke strekking door hoog, meest alluviaal land 
en ontlast zich in zee met vijf mondingen, die echter, met 
uitzondering der hoofduitwatering 
g,‚ niet noemenswaardig zijn. 
De rivier zelve neemt slechts enkele zijtakken op van wei- 
nig beteekenis en heeft, wegens de onmerkbare helling van 
het terrein, maar weinig stroom. De hoofdtak heeft bij de 
monding eene breedte van on geveer 450 nederl. el, bij 
het aan den regteroever liggende dorpje Kom-kom omtrent 
