410 
mijlen oproeijens, bevonden wij ons voor den ingang van een 
nieuw meertje, doch moesten helaas het verder doordringen 
staken , wegens gebrek aan levensmiddelen. Wij overnachtten 
op een klein eiland, in den laatst door ons bereikten inham 
gelegen, in gezelschap van den radja van Namatotte, die, 
te Tandjong Smora aan boord genomen, ons tot hier, met 
een getal van volgelingen, getrouw was bijgebleven. Hij 
nam echter midden in den nachten zonder dat wij het minste 
er van bespeurden, stilletjes met al zijn volk de wijk, om ons 
onbekend gebleven redenen. Den volgenden dag begaven 
wij onsop de terugreis, hielden op Sirotta nachtverblijf en 
kwamen den achtsten April behouden aan boord terug. 
De Arigoeni-baai hecft eene strekking van zuid naar 
noord. Hare regteroever is laag en vlak, met uitzondering 
aan den ingang van zee uit, waar lage heuvels steil uit het 
water oprijzen. Langs het grootste gedeelte van den linkeroe- 
ver echter strijkt eene circa 1000 voet hooge bergketen, 
die zich aan den reeds vroeger genoemden Gansfo aansluit en 
vervolgens in noordoostelijke strekking binnenslands verloopt. 
Prachtig is het gezigt op die keten in het tweede ka- 
naal, dat in eene regte lijn, gelijk eene kunstwaterleiding, 
loopende , door haar als door een’ kolossalen muur wordt 
begrensd. 
Ook hier bestaat het gebergte uit kalk, waardoor hier 
en daar zandsteen is heengebroken. Bergen vlakte zijn met 
boomgewas begroeid, dat achter aan de berghellingen iets 
schraal is uitgevallen. Fene menigte vogelstemmen, voor- 
al die van Buceros ruficollis en van verscheidene Psittaciden, 
verlevendigden de anders doodsche, door menschelijke schep- 
sels zelden betredene landstreek. Deze laatste werd door de 
inboorlingen Lorissa genoemd en de aaneenschakeling van 
baaijen moet zich zooverre binnenslands uitstrekken, dat een 
niet te breede strook land overblijft, de afscheiding vormende 
