414 
booge heuvel, aan welks zuidelijke helling eene zoetwaterwel 
zich bevindt. 
Een oppervlakkig onderzoek nopens de kwaliteit der kolen 
leverde geen zeer gunstig resultaat op. Ware dit al anders 
geweest, dan zou toch het terrein te beperkt zijn, om van 
eene exploitatie behoorlijke vruchten te kunnen verwachten. 
Het eiland is aan drie zijden door de bogt omgeven, 
als welks punten men zoude kunnen beschouwen Tandjong- 
Amoera aan de west- en Tandjong-Batia aan de oost-zijde, 
welke twee mijlen van elkander verwijderd zijn. Als kleine 
baaijen en inhammen noem ik die van Oeariboe in het 
uiterste westen; de Limawabaai, door Tandjong-Amoera van 
eerstgenoemde afgescheiden; den inham van Simanewa; 
Telok-Borra-borra en Telok-Beijer of Timbona, beiden na 
de opname Etnabaai gedoopt; Telok-Oeimata en Telok-Be- 
saroeaka, de beide laatsten in het moerassige alluviale land 
liggende, dat den oostkant der bogt vormtenin Tandjong- 
a 
Bohtta eindigt. 
De landstreek is, in vergelijking metde door ons vroeger 
bezochte, tamelijk bevolkt. Buiten en behalve enkele hier 
en daar verspreid staande huisjes, bestonden er toen de na- 
volgende kampongs: het dorp Tarera in de Etnabaai; het 
dorp Beik, nabij het eiland Bawia; het dorp Wausekai, bij 
aanwezigheid van handelsvaartuigen tot tijdelijk verblijf strek- 
kende, en eindelijk het dorp Besaroeaka. Alle liggen oostelijk 
van het eiland Lakahia. 
Ceramsche handelaars bezoeken nog al dikwijls deze streek, 
de uiterste zuidoostelijke grens hunner handelsspekulatiën. 
Op het eiland vonden wij overblijfsels van losse, uit palm- 
bladen zamengestelde schutsels en aan het oosteinde staat een 
vroeger overdekt geweeste houten paal, van ongeveer twaalf 
voeten hoogte, aan welks topeinde een grof, bontkleurig chi- 
neesch bord is bevestigd. Het is denkelijk een grafteeken 
en ae 
