417 
vinksbaai, gelijk eene zoodanige nôg op de kaart van Derfel- 
den van Hinderstein aangeteekend staat. Een dergelijke 
doortogt of een kanaal bestaat niet. Een lage bergrug 
trekt over de landtong heen en sluit zich, hooger en hoo- 
ger opstijgende, aan het zoogenoemde sneeuwgebergte aan, 
dat voor ons helaas onzigtbaar bleef. De geheele land- 
streek is ook hier zwaar begroeid. Hier en daar sche- 
meren witte dolomiet-wanden uit het sombere groen. Rhi- 
zophoren, Avicenniën en Sonneratiën bedekken het moe- 
rassige land; Arausiaca excelsaen Barringtonia speciosa wa- 
ren niet zeldzaam op het eiland Liakahia, zoo mede kolos- 
sale exemplaren van Calophyllum inophyllum, welke laat- 
ste met een kleed van parasieten waren overtogen. Van 
dieren zagen wij vooral vele vogelsoorten (Buceros ruficol- 
lis, Alcedo dea, Falco pondicerianus, Cypselus mystaceus, 
Eurystomus gularis, Psittacus galeritus, Columba Pinon, enz.). 
Van Lamprotornis metallicus verkreeg ik hier drie exempla= 
ren en ik kan derhalve deze species als nieuw voor de fauna 
van Nieuw-Guinea opnoemen, die tot heden bekend was 
als alleen in de Molukken te huis te behooren. Op boven 
zee uitstekende rotsen zaten troepen van Sterna, in gezelschap 
eener witte Ardea, die zich echter niet onder schot lieten 
brengen. De schoone Ornithoptera Poseidon, was op het 
eiland in overgroot getal aanwezig. De bogt is op vele 
plaatsen uitermate vischrijk en wij vingen van ’smorgens 
zeven, tot 'savonds zes ure, met een vijftigtal kleine hen- 
gels aan boord der bark bij de elf honderd ponden visch. 
De weersgesteldheid was gedurende een anderhalf maan- 
delijks verblijf langs deze kust tamelijk gunstig geweest; 
zelden kon men de warmte drukkend noemen en nu en dan 
kwamen regenbuijen opzetten, als voorloopers van de op- 
handen zijnde regenmoesson, die hier van April tot Sep- 
tember heerscht, terwijl dan de noordoostkust juist drooge 
moesson heeft. 
