[Pans I. 1786.] ( 70 ) 
Minor prioribus. Mandibula superior sub apice leniter emarginata. Huic rectrix extima late- 
ris exterioris dimidiam partem albam gerit. 
Alaudae quoque suae camfestri gulam et pectus flavescens tribuit Ill. LINNAEUS, sed an no- 
stram intelligat, incertus sum adhuc. Videtur tamen nostra non differre a .S/zfo/a oR- 
NITHOLOGIAE FLORENTINAE Zü£. 387., a .Spipoletta BurrFoNIL V. f. 43., et a Spipoletta 
Florentimorum, teste WitLuGHBEY Ormitholog. L. IL. $& X. quam ei similem facit, 
quae Zordino a Venetis appellatur. Zwr4/za quoque dicitur in Insubria, eique finitima 
parte Zyrolensis Comitatus, ob aliquam coloris cum Zwrdo AMusico similitudinem.  Avi- 
cula haec migrat Octobri M., paucarum satellitio stipata, quam Aucupes eius sibilum 
imitantes sororibusque filo alligatis, et in altum elatis alliciunt, ut virgulis visco ob- 
ductis capiatur. 
An huc spectat 4LAUDA sepiaria Bnissoun III. f. 347. SA. 4.? 
ALAUDA (Tur) Zwea superciiari, retiricibusque 1—4., apice albo ungue fostwo longiore. 
Statura 4. Zwrdinae. Supra fusco-rufa, subtus albida; collo et pectore maculis fuscis lon- 
gitudinalibus variegato. Caput simile, sed maculis in sex quasi series dispositis. Man- 
dibula superior sub apice non emarginata. Cauda brevior ac in 4. A4rvensr. 
Neque haec species vere gregaria. Arva imprimis submontana frequentat, in quibus binae, 
tres, aut quatuor simul occurrunt Octobri M. Incolae nostri ab eius cantu 77/7 vocant. 
ALAUDA (trivialis ) fusca, subtus alba; iugulo, pecloreque  maculato: maculis. fuscis, lon- 
gitudinalibus. 
Mandibula inferior flavescens, apice nigricans. Rostrum crassius, et longius ac in sequenti. 
Caput supra immaculatum.  Rectrix extima toto latere angustiore albo, latiore vero 
macula conica alba ; secunda macula parva conica alba ad apicem lateris latioris, rectri- 
ces aliae nigrae, intermediis fuscis, brevioribus. Pedes nigri, unguis posticus magis ar- 
cuatus, pollice non brevior. 
An haec A/auda ifalica BRissowm III. f. 355.? 
Bergomensibus .Seuzzeffone. Valde accedit 44. /rivia/i LINNAEI. 
ALAUDA (brumalis) swfra subluteo-nigroque varia, subtus albido-flavescems ;. vifa nigra e 
basi rostri utrinque decurrente. 
Minor prioribus. Rostrum tenuius, et longius ac in priore. Caput supra fusco-maculatum. 
Abdomen absque maculis. Pectus nigro-maculatum. Rectrix prima toto margine exte- 
riore, interiore vero versus apicem albo; secunda apice alba, et latere latiore macula 
conica pariter alba; tertia simili macula ; intermediae fuscae, breviores. Femora alba ; 
pedes flavescentes; unguis posticus digito non brevior. 
Bergomenses, et Tridentini Seuzzezzimaz: appellant, Insubres vero Guze//a;z.  Autumno ad 
nos venit gregaria, acutiore cantu ac celeriori volatu a congeneribus distinctissima. 
Noctu eodem in loco congregantur, et simul unitae dormiunt, arva frequentant, et 
evolantes mox iterum consident. 
Bruimalis nomen retineo, quod huic dedi in zzzo I. Zs& Vat. 
Haec est L. 4/oveztte Burrowir III. T. 4. f. 39. 
ALAUDA (cristata ) ezzsfa verticali nigricante ; veclricibus duabus extimis margine exteriore albis. 
Apud nos rarior, at in Styria, Carinthia, Carniolia frequentior circa oppida, et circa se- 
pes Hanc habet etiam SALERNE Orz/ifA. f. 193. Zub. 16. f. I. An ab hac specie vere 
differat A. senogalemsis cristata BRISSONII, videant Autoptae. Alias 
