En JO ED 
tweeën gescheiden. Verder is.de kool op vele plaatsen met een 
geelachtig vuilwit, voorzeker uit water afgezet precipitaat, daar 
waar seheuren zijn, bekleed, en ook met rood iĳzeroxijde op 
onderscheidene plaatsen bedekt. 
Het binnenste gedeelte van het stuk kool, voor hetwelk ook 
deze laatste opmerkingen in meerdere of mindere mate gelden, 
ook zeer gestratifieerd, is vrij wat zwarter van kleur en ook 
glanzender, en kan bijna daarin met onlangs door mij onder- 
zochte Borneosche kolen op ééne lijn gesteld worden; maar 
de kool is brozer, en splijt zich ook bij een paar lagen in 
lijnen die loodregt staan op de laag. 
Voor de volgende onderzoekingen is de kool der laatst be- 
schrevene lageu gebezigd. | 
Densiteit. 
IL. Een stuk kool, in de lucht wegende 74.9520 gr., verloor 
in water gewogen 57.7240 gr. aan gewigt, waaruit de densiteit 
berekend wordt gelijk 1.298. 
Waterbepaling. 
II. 49939 gr. fijngewreven kool verloren op 115°-120° 
C. 11810 gr. aan gewigt of 22.650/9. Hen stuk kool had, 
24. uren in water gelegen hebbende en aan de oppervlakte we- 
der goed gedroogd zijnde 1.330/g van het gewigt aan water 
opgenomen. 
De densiteit, het bepaalde watergehalte van de kolen aftrek- 
kende, wordt dus gelijk 1.402. 
Aschbepaling. 
MIL. 11.6660 gr. kool gaven bij verbranding 0.7088 gr. asch, 
dat is 6.34°/. Als men het watergehalte der kool aftrekt wordt 
dit 7.86°/. 
De asch ziet er bruinachtig rozenrood, en met water be- 
vochtigd, donkerpaars uit. ‚De kool verbrandt zeer moeijelijk, 
ke 
_ 
j 
