Tans 
Á 
is lang, helder en geeft vrij wat roet: de asch heeft eene don- 
ker nankin-kleur. 
XIX. 6.7464 gr. der kool der laag C gaven 0.3219 er. asch 
of 4.76°/ 
Deze asch is veel lichter geel gekleurd dan de voorgaande. 
XX. 7.6465 gr. der kool der laag D gaven 0.4037 gr. asch 
of 5.28°/. 
De asch is nog donkerder gekleurd dan die der laag A, maar 
toch niet zoo rood als die der engelsche kolen. 
XXI. 80230 gr. der kool der laag F gaven 0.5906 gr. asch 
of 7.36°/ 
De asch is even zoo gekleurd als die der laag A. 
XXII Van een ander gedeelte der kool der laag C werd 
ook de asch bepaald: 7.3425 gr. gaven 0.7745 gr. asch, waar- 
in duidelijk na witkoking met zoutzuur vrij groote stukjes silica 
onderkend werden. Volgens deze proef zoude het aschgehalte 
10.55°/, zijn. Uit de proeven XXVII en XXVIIL kan blij- 
ken dat hier geene wegingsfout heeft plaats gehad. Gemiddeld 
uit de beide bepalingen bevat de kool der laag C 7.65°/, asch, in- 
dien men niet wil aannemen, dat de proeven te veel uit elkan- 
der loopen, om een gemiddelde uit ze te berekenen. 
De bij de proef bekomene en verder berekende densiteiten, 
zijn niet voor de verschillende aschgehalten gekorrigeerd, 
1° omdat men de densiteit der asch niet juist kent, en 
2° omdat die densiteit weinig van die der kolen zal verschillen, 
en dus de korrektie uiterst gering zoude zijn. 
Scheiding der asch. 
De verkregene hoeveelheden asch werden met zoutzuur zoo- 
lang uitgekookt, dat er niets meer opgelost werd. De overblij- 
vende silica werd gegloeid en gewogen. Bij proeven XXIV en 
XXVIII werd de zure oplossing door ammonia alkalisch gemaakt 
en het geleiachtige precipitaat, hoofdzakelijk uit aluinaarde 
met meer of minder ijzeroxijde bestaande, gegloeid en gewogen. 
XXII. De bij proef XVI verkregene asch der engelsche 
kolen, liet 0.0260 gr. onopgelost terug of 45.06°/. 
