GIR iet 
XXIII. De bij proef XVil verkregene asch der kool der 
laag A, liet 0.1772 gr. onopgelost terug of 49.72°/ 
XXIV. De bij proef XX verkregene asch der kool der laag 
D, het 0.2270 gr. onopgelost terug of 56.23°/. 
XXV. Het bij de vorige proef opgeloste, en door ammonia 
geprecipiteerde, woog gegloeid zijnde 0.1772 gr. of 43.899/ , 
te zamen 100.12°/ (1). 
XXVI De bij proef XXI verkregene asch der kool der laag 
F, het 0.3449 gr. onopgelost terug of 58.40°/. 
XXVII, De bij proef XXI verkregene asch der kolen der 
laag C, het 0.4262 gr. onopgelost terug, of 55.02°/. 
XXVIII Het bij de vorige proef opgeloste en door ammoma 
geprecipiteerde, woog gegloeid zijnde 0.8465 gr. of 44.74°/, 
te zamen 99.76°/. 
Zwavelbepaling. 
XXIX. Van de kool der laag F werden 19596 gr. met 
koolzure soda, chloorsodium en salpeter gemengd en gegloeid. 
Het terugblijvende zout werd in water opgelost, en deze vloei- 
stof door salpeterzuur zuur gemaakt. Daarop werd door chloor- 
barium sulfas barijtae geprecipiteerd, dat gegloeid zijnde 0.0406 
gr. woog, bevattende 0.0064 gr zwavel of 0.32 
De zwavel in de steenkolen voorhanden, is meestal aan het 
daarin voorkomende ijzer verbonden, als zwavelijzer. Daar nu 
de kool, van welke het zwavelgehalte door mij bepaald is, eene 
asch achterliet, die nog al veel ijzeroxijde bevatte en toch 
maar 1/3 °/, zwavel, zoo achtte ik deze bepaling voor de an- 
dere borneosche kolen van geen belang. 
Kokebepaling. 
In een’ bijna hermetisch gesloten’ platinakroes, werden kleine 
- . Ld j …. 
stukjes kool boven de spirituslamp zoolang gegloeid, tot zij 
(1) Het is cene reeds vroeger gemaakte opmerking, dat de asch van steenkolen 
geene potasch- of sodazouten bevat, gelijk ook uit mijne proeven blijkt. Onlangs 
meent men er sporen van chloormetalen in gevonden te hebben, 
telen & F 
