— 167 — 
3o, De met eenen anderen diamant op dezen steen en weder- 
keerig gedane proeven. 
Op grond van het gevonden gewigt kan aan dezen brillant 
voor het minst eene waarde van 5212840 gulden worden toe- 
gekend, welke door het slijpen nog aanzienlijk zou vermeerderen. 
Er zijn personen, welke dezen steen meenen gezien te hebben, 
en aan de echtheid van den brillant twijfelen, maar ik geloof, 
dat men in enkele gevallen, uit vrees van hem te zullen ver- 
liezen, eenen anderen, op dezen gelijkenden steen vertoont. 
Deze vrees kon men echter voor mij niet voeden, aangezien ik 
mij geheel alléén onder honderden inlanders bevond. 
Deze diamant is omstreeks het jaar 1695 gevonden in het 
landschap Landak, destijds afhankelijk van Soekadana, tegen- 
woordig Mattam. Bij den inlander is hij onder de namen 
van Sigima of Dano Radja bekend en zou volgens het verhaal 
van sommigen bij gelegenheid van het huwelijk van eene vorstin 
van Soekadana door den vorst van Landak, Agporr, KaAHAR 
aan den vorst van Mattam ten geschenke gegeven zijn. 
Het verhaal zegt verder, dat reeds na weinige jaren onder 
de familieleden der vorsten van Soekadanah twist is ontstaan 
over het bezit van dezen steen, welke tot moord heeft aanleiding 
gegeven. 
De vorst van Mattam, met name Saror, wierp den steen in 
het jaar 1777 of 1778 in de rivier Panahan, ten einde twist er 
oorlog om zijn bezit tusschen zijne zonen te voorkomen; maar 
aangezien de oude vorst blind was en men zijn voornemen ver- 
moedde, geleidde men de praauw, waarin hij gezeten was, naar 
eene ondiepe plaats der rivier, en aan deze voorzorg is het te 
danken, dat deze schat na lang zoeken is teruggevonden. De 
vorstelijke familie van Mattam beschouwt dezen steen als een’ 
talisman van welks bezit haar bestaan afhankelijk is, en aan 
dit bijgeloof mag het dan ook worden toegeschreven, dat zij 
voornamelijk aan hoofdambtenaren van het gouvernement welligt 
eenen valschen steen vertoont. 
Bandjarmassin, den 12 Febrvarij 1849. 
H. Von GaAFFRON. 
