— 163 — 
Sigillariae en Sligmariae vormen zonder twijfel de hoofdinassa, 
dan volgen Araucariae en Calamites, vervolgens treden de Le- 
pidodendreae op, eindelijk de Varens en de overige plantenfami- 
liën der steenkolen. 
Deze planten werden overstroomd en in het binnenste begon 
de ontleding plaats te grijpen, zoodat eindelijk slechts de schors 
min of meer goed behouden bleef; deze werd onder den invloed 
van drukking op den matten weg in kool omgezet, terwijl het 
inwendig weefsel der stammen eveneens tot de vorming der 
vlotten bijdroeg, zooals tegenwoordig analytisch en synthetisch ? 
is aangetoond. 
Dat de schors hoofdzakelijk goed behouden is gebleven ver- 
klaart zieh uit het feit, dat ook bij thans nog levende 
stammen, het buitenste weefsel het langst aan de ontbindmg 
weerstand biedt, zooals onder anderen de proeven bewijzen, ge- 
nomen met Arum arborescens, welke plant sedert het jaar 1843 
gemacereerd, in 1849 de schors volkomen behouden had, ter- 
wijl de binnenste vaatbundels volkomen waren ontbonden. Im 
dezen toestand tot versteening overgegaan, zou de schors vol- 
komen den vorm van den stam wederzeven. ‘Thans is de schors 
in stukken uit elkander gevallen en zou in fossielen toestand 
weinig, of geene kenmerken meer van de moederplant dragen. 
Zoo laat zich mt de verschillende veraden van outbmding der 
plantenstasnmen voor haren overgang in kool de zeer ongelijke 
behouding in de vlotten verklaren. Slechts enkele mijnen leve- 
ren kool op, waarvan elk stuk als lid van een herbarium der 
voorwereld kan worden aangemerkt. Dit geldt voor vele in de 
Saarbrücker en Westfaalsche distrikten en in Opper-Silesië voor 
het geheele Nikolaër-distrikt, terwijl de kool van het Walden- 
burger distrikt slechts bij wijze van voorbeeldige exemplaren 
enkele planten, waaruit zij ontstaan is, in dezen graad van ver- 
steening oplevert. 
Behalve tijd en temperatuur, was de hoogte van de waterlaag 
bij de ontbindmg der stammen van zeer grooten invloed, im 
zooverre, dat daardoor de toetredins der lucht xmim of meer ver- 
hinderd werd, zooals door maceratieproeven „ die onder anderen 
