ge 
De genoemde vier soorten komen bij ons dikwijls voor. In 
de apotheken treft men inzonderheid de twee eerste aan. 
9. Cardam. bandaënse, wan Amomum macrospermum Smith. 
Dit zijn de vruchten, die vroeger bekend waren als Fructus 
Cajeputi, en van waar men aangaf dat het Ol. cujeputé zou 
afkomstig zijn. 
6. Cardam. abyssinieum, van Amomum korarima Pereira. 
Nog zijn er eenige andere soorten bekend, waarvan het in- 
tusschen twijfelachtig is, of zij als specerijen kunnen worden 
aangewend, als: 
7. Cardam. maxvmum. Stamt af van Amomum Clusii Smith; 
gemakkelijk kenbaar aan de platgedrukte zaden, die bruin ge- 
kleurd en glanzend zijn. 
8. Cardam. majus citratum. Stamt af van Amomum eitratum 
Pereira. Eerst voor eenige jaren door Perera beschreven, 
die daaromtrent mededeelt, dat van alle vruchten wit de familie 
der Seitamineae deze de eenige zijn, die in bundels gebon- 
den in den handel voorkomen; dat zij verder -door de roode 
kleur, even als door de bijna peervormige gedaante, van alle 
andere bekende kardamomsoorten onderscheiden zijn, maar nog 
vooral daardoor, dat de in de doosvrucht voorhandene zaden 
langwerpig zijn, hoekig, groot, verder eene bruingele kleur 
bezitten, en aan het eene einde eenen konkaven indruk heb- 
ben. Zij bezitten een’ aromatischen reuk naar citroenen, die in- 
zonderheid bij het kneuzen te voorschijn treedt. In Engeland 
zijn zij in geneeskundig gebruik. 
9. Cardam. majus africanum, van Amomum Danielli Hoo- 
ker. Tot dusverre nog zeer zelden. De heer Darren heeft ze 
uit Guinea medegebragt, de heer Hooker heeft ze beschreven 
en Mamers en Perrerra hebben de vruchten gezien. 
Het museum van Kew ontving van den heer Danie eenige 
exemplaren van de wonderlijke bloesem dezer plant op wijngeest 
benevens een gedroogd blad en de vrucht met de aanduiding: 
Amomum Afzelii (?), Basterd Melizelta. Alleen de ware „Amom. 
Afzelii van Roscor valt zamen met de dmom. granum para- 
disà Tinn., Amomum grandiflorum Smith en Amomum erca- 
pum Sims. De diagnose is als volgt. 
