— [74 — 
Over vergaarbakken van regenwater op Java ten behoeve 
der Kultures. 
Ten gevolge van de mededeeling van den heer L. Weger, 
handelende over eene nieuwe wijze om regenwater te verzame- 
len, ontving de direktie der Natuurkundige Vereeniging in 
Nederlandseh Indië eenen brief van den heer H. KorrMANN. 
Schrijver berigt, dat deze, door den heer WeBer opgegevene 
nieuwe wijze, in het distrikt Goenoeng Kendeng, residentie 
Soerabaja, bij den inlander algemeen in gebruik is en dat al- 
daar negen en zestig zoodanige, geregeld aangelegde vergaar- 
bakken gevonden worden. 
Indien wij de beschrijving, welke ons daarvan door den heer 
KorrMmanN gegeven wordt, nagaan, dan komt het ons echter 
voor, dat deze regenbakken niets anders zijn, als hetgeen over 
geheel Java voor de rijstkultuur in praktijk gebragt wordt en 
in de meeste streken onder den naam van seeto bekend is. 
Schrijver beweert, dat de dam waardoor het water wordt te- 
gen gehouden, is daargesteld met de bedoeling, om spoedig van 
het regenwater te profiteren ten behoeve van den landbouw; 
terwijl wij met bescheidenheid van oordeel zijn, dat de hoofd- 
bedoeling is, om het water van een in de diepte van het ravijn 
onbenuttigd loopend riviertje, beekje of spruitje te stuiten, op te 
dammen en voor de rijstkultuur naar hoog gelegen velden af te 
leiden. 
Het spreekt van zelf, dat zij den regen benuttigen, zoo- 
wel onmiddellijk door hem op te vangen, als ook voornamelijk 
door den daarop volgenden rijkeren toevoer uit den oorsprong 
van het opgedamde spruitje. 
Een vergaarbaak van regen, in den eigenlijken zin, zou niet 
dan door kostbare waterwerken voor de rijstkultuur kunnen 
dienstig gemaakt worden. Immers om gedurende eenigen tijd 
water te kunnen tappen uit een’ vergaarbak, welke alleen door 
regen gevoed wordt, en dus geenen geregelden toevoer heeft, 
zou de aftapping ver beneden het niveau van het verzamelde 
water moeten daargesteld worden en dit zou niet zonder kost- 
baar metselwerk kunnen geschieden. 
