_ 
— 184 — 
alles, wat er met betrekking tot de chemie onderzocht was, te 
kennen en geregeld te ontwikkelen. Wen werk, als zijn Hand- 
boek der chemie, bestaat miet meer. Wel hebben ook andere 
volken schrijvers over de scheikunde gehad, die een groot ma- 
terieel systematisch wisten te bewerken; maar onovertroffen zijn 
de volledigheid en trouw der opname, de helderheid en ge- 
lijkmatigheid der voorstelling, die het groote werk van Gaur- 
LIN versieren. Tot zulk eenen arbeid bezat hij grondige ken- 
nis van het vak, veel omvattende taalkennis, rusteloozen ijzer, 
eene taaiheid in de volvoering van een eenmaal opgevat plan, 
die zich door gene zwarighedeu liet afschrikkeu. Bene zeld- 
zame sterkte van geheugen eu een helder aanschouwings- eu 
voorstellingsvermogen vergunden hem, vele bouwstoffen in zijne 
gedachten te overzien eu naar groote trekken af te deelen; 
eene tot in kleinigheden gaande zorgvuldigheid in het bewer- 
ken verdeelde vervolgens gelijkmatig in alle onderafdeelingen 
ieder afzonderlijk brokstuk. Hier of daar medegedeelde, maar 
lang weder over het hoofd geziene opmerkingen van anderen 
verkregen dikwijls eerst door Guerin waarde voor de weten- 
schap, wanneer hij op haar opmerkzaam maakte. door ze op 
de regte plaats te brengen of ze met andere waarnemingen te 
verbinden. Perwijl andere groote leerboeken der chemie, het 
zoo nuttige werk van Berzerrus bij voorbeeld, dat men zoo 
dikwijls onwillekeurig met dat van GMeruin vergelijkt, eigen- 
lijk slechts de subjektive zieuswijze geven, welke de schrijver 
over de wetenschap had, wat hij van de waarnemingen van 
anderen voor nuttig en waar hield, en welke gevolgtrekkin- 
sen hij daaruit meende te moeten afleiden, dikwijls in strijd 
met datgene, wat de bewerkers der afzonderlijke onderwerpen 
zelve meenden gevonden te hebben, sloeg Garri het eerst 
den weg in, om zuiver objektief alles, wat in het algemeen in 
de chemie waargenomen was, op het gezag der afzonderlijke 
scheikundigen in geregelde orde bijeen te brengen, en zijne 
eigene opmerkingen wel niet terug te houden, maar dat, wat 
zijne zienswijze was, altijd naast dat, wat door anderen was be- 
