— 186 — 
daardoor tot vele onderzoekingen aanleiding gegeven, en men 
vindt er vele waarnemingen en inzigten, waaraan hij het hooge 
gezag van zijnen eigen’ naam mogt bijzetten. Zijn boek was, 
het, dat de chemie in Duitschland in het algemeen grondiger 
bekend deed worden, zoodat men daar niet zoo dikwijls als el- 
ders, reeds vroeger waargenomene zaken nog eens als nieuw ont- 
dekte kon voorstellen. Ook in het buitenland werd GMueuN's 
werk naar verdienste geschat; in Engeland bezorgde de Caver- 
dish Society, een genootschap, dat ten doel heeft, om de uit 
stekendste chemische werken van het buitenland in Engeland 
over te brengen, eene vertaling. 
Van den aanvang zijner wetenschappelijke loopbaan af hield 
Guerin zich niet alleen met de zuivere chemie, maar ook met 
de toepassingen der chemie op andere wetenschappen bezig. Zij- 
ne vroegste schriften, zijne doktorale dissertatie (1812), waar- 
in hij het zwarte pigment van het: oog onderzoekt; zijn ge- 
schrift, om zich te Heidelberg te habihiteren (1814), waarin 
hij onderzoekingen mededeelt over sommige mineralen en geog- 
nostische opmerkingen over de bergen van het oude Latium, 
duiden rigtingen aan, in welke hij met goed gevolg arbeidde; 
de geneeskundig-chemische en de mineralogisch - chemische. 
Voor de geneeskundig-chemische rigting was GMELIN ge- 
vormd door zijne akademische studiën, die eenen geruimen tijd 
de geheele wetenschap der medicijnen nevens de chemie omvat- 
teden, en met voorliefde wijdde hij zich later aan onderzoekin- 
gen wit de zoöchemie, waarin hij als een der hoogste autori- 
teiten wordt vereerd. Vele dezer onderzoekingen deed hij in 
gemeenschap met TrrprMaNN,den physioloog, die reeds vroeg 
de geheele belangrijkheid der chemie voor zijne wetenschap 
erkende. Reeds in 1820 maakten Guerin en TrEDEMANN hun- 
ne proeven bekend over de wegen, waarlangs zelfstandigheden 
uit de maag en het darmkanaal in het bloed komen, over de 
verrigtingen der milt en de geheime piswegen. In 1826 en 
1827 verscheen hun beroemd werk, dat ook nu na zoo groote 
verandering van onderzoek-methode nog hoog gewigtig blijft” 
