ED 
bn 
groote bosschen aan. Zij bedekken de zijden der 4 tot 5 dui- 
zend voet hooge bergketens, welke de stranden van de binnen- 
landen afscheiden. 
De kampongs der Maleijers zijn, zoo als men in den gehee- 
len Indischen Archipel ziet, omringd van bamboe, klapper-, 
pinang- en arenpalmen en pisangplanten. Denkt men zich die 
vegetatie, welke bij eene mijnontginning in deze landschappen geen 
voordeel aanbrengt en welker houtsoorten niet tot brandstof en 
slechts zelden tot betimmering kunnen gebruikt worden, weg, dan 
moet men bekennen, dat er groot gebrek aan timmer-en brandhout 
is, hetgeen eene smelting nabij de mijnen te meer moeijelijk 
maakt, daar de onderzoekingen geleerd hebben, dat in de XX Kot- 
ta’sen nabij gelegene, door mij bezochte, deelen van T'annahdatar 
geene fossile brandstof, welke eenige geschiktheid voor tech- 
nisch gebruik heeft, aangetroffen wordt. 
Sommige bergen, vooral die, welke uit zandsteen bestaan, le- 
veren eenig kreupelhout ter naauwernood 4 tot 6 voet hoog. 
Langs de meeste beekjes vindt men eenig houtgewas, het over- 
blijfsel van zware wouden, die vroeger het geheele land overdekt 
hebben. Voor een twintigtal jaren bevonden zich nog bosschen 
op de bergen van Rikiriki en Pendjaringan, welke thans ook 
verdwenen zijn. 
Ontdekking der koperertsen. 
De ontdekking geschiedde in den loop der maand Mei 1851. 
De eer daarvan komt toe aan. den toenmaligen kontroleur der 
XX Kotta's P. L. van Bronmen WAANDERS. 
Gelijk het meestal met dergelijke ontdekkingen gaat, het 
toeval ‘leidde er toe. Men had tot verbetering der gemeen- 
schap in de XX Kotta's in onderscheidene rigtingen nieuwe 
wegen aangelegd, welke veelal wegens de steilte der berg- 
hellingen in ze moesten worden uitgegraven. Deze hellingen 
bestaan veelal uit zachte, verweerde gesteenten, zoodat het 
uitgraven niet veel moeite veroorzaakte. Op sommige 
plaatsen moesten echter meer vaste steenmassen worden weg- 
