In 
Y‚ 
Spoedig ontdekte ik, dat hier eene zware metaalader aan den 
dag kwam, welke van het noorden naar het zuiden liep, 14 tot 15 
voet zwaar was en meteene helling van 80° west de diepte in- 
ging. 
Merkwaardig vooral moet het insluitend gesteente genoemd 
worden. Dit was voor den muur klei en voor het dak 
_ syeniet. 
De klei, het onderliggende der ader, was roodachtig bruin 
en bevatte tallooze adertjes van granaten. Deze waren van eene « 
geelachtig bruine kleur, blijkbaar verweerd en bezaten meerdere 
hardheid dan de omringende grond. Na zware regens waren 
deze granaatlaagjes goed zigtbaar, en staken veelal 1/9 ned. 
duim buiten den grond uit. 
De grensvlakte tusschen de ader en de klei was glad, hier 
en daar met wat malachiet en lazuur overtrokken. Vertakkingen 
der ader in de klei, of zamenhang tusschen de gamggesteenten 
en granaatadertjes was niet te bespeuren. De splijtingsvlakken 
der gangsteenen waren met klei opgevuld, overeenkomende met 
den muur. 
Niet minder opmerkelijk is de zamenhang tusschen de ko- 
„pervoerende massa en het dak. Deze laatste was grofgekris- 
talliseerde syeniet, bestaande uit veel veldspaath, kwartskorrel- 
tjes en hornblende. Op de grens trof ik onderscheidene ader- 
tjes van vuil groene olijf kleurige hornblende aan. Zij bevonden. zich 
juist tusschen de eruptieve massa en de ader, verliepen echter 
noch in de eene, noch in de andere. 
Dikwijls treden ook witachtig-roode, of bruine granaat- 
laagjes op, welke de scheiding der ertshoudende en ertslooze ge- 
steenten daarstelden, en hoewel de kopererts-aderen en deze gra- 
naatlaagjes beiden uit allochroit bestonden, waren zij over het alge- 
meen duidelijk van elkander te onderscheiden. Het aderge- 
steente, van eene groenachtig-gele kleur, bevatte hier en daar 
door zijne massa, daar waar het minder door de atmosfe- 
riliën aangedaan was, kleine korreltjes of deeltjes bontkopererts, 
welke in het verweerde gedeelte in malachiet en lazuur omgezet 
waren. Op de breukvlakken vond ik veelal karbonaten ter dik- 
