olijfgroene tot vuilgele 6 tot 8 strepen groote rhomboïdaal- dode- 
kaëders bezet was. De kristallen waren een weinig verweerd 
en van buiten met eene ‚bruinachtig groene korst bedekt. De 
gaatjes waren opgevuld met klei, die er soms uitgewasschen 
kon worden. Zij krasten echter nog steeds veldspaath en gekris- 
talliseerd kwarts, bevatten echter geen spoor van koper. Een wei- 
nig hooger op lag een brok adersteen, hetwelk een weinig koper 
inhield en op de, splijtvlakken met kwartskristalletjes overdekt 
was; dit is het eenigste specimen van gekristalliseerd kwarts 
dat ik aangetroffen heb. De ruimte tusschen de overstaande 
wanden der spleet was ledig; gossan, malachiet of lazuur was 
niet te vinden. Uit deze ontdekking besloot ik, dat alle de 
‚ aders uit digt of kristallyn granaat bestonden, hetgeen la- 
ter op andere plaatsen meermalen bevestigd werd. 
Alle de gesteenten, welke koper inhielden, hetzij hier of el- 
ders nabij Timboelon, konden niet van de bepaald als granaat 
herkende gesteenten onderscheiden worden, alhoewel ze, in ver- 
weering overgegaan zijnde, slechts per analogie herkend zijn. 
Meermalen trof ik, vooral in de rivieren, gesteenten. aan, 
die op de breukvlakken eene menigte in elkander geslotene vier- 
kanten opleverden. Bij naauwkeurige bezigtiging bemerkt men 
in elk vierkant eene reeks kleinere, welker omtrekken alle pa- 
rallel waren, toonende de achtereenvolgende aangroeijingen der 
kristallen. Dergelijke achtkanten met ingeschoven kleinere waren 
niet zeldzaam; de ruimte tusschen de kristallen was opgevuld met 
amorfe massa, of soms met koper. 
_ Het kopergehalte der ader No. III was zeer gering en geene 
reden bestaat er, om aan te nemen, dat dieper in het gehalte 
aanzienlijker wordt. 
In een’ heuvel, oost van den Boekit Tembaga en digt langs 
den grooten weg naar Soelitajer hadden de vroegere onder- 
zoekers de ader No. I ontdekt. Dit was het meest zuidelijke 
punt. De zwaarte en dieping kon hier niet zeer goed gezien 
worden; alleen bemerkte ik, dat de ader zeer arm aan kopererts 
was. Men vindt een licht geelgroen gesteente, dat overal bont- 
kopererts of malachietkorrels voerde. De erts was zeer regel- 
