Ì ATEN 
dom gaat tot 130/, koper, maar de onregelmatigheid der afzet- 
tingen en het onmogelijke, om door wasschen en stampen den 
erts van de bergmassa te scheiden, maken de afzettingen rondom 
Sibrambang geheel ongeschikt tot ontginning. 
Drie kwart paalafstands van de bazaar te Sibrambang, oostelijk, 
ligt de Boekit Bekokko. Deze berg bestaat uit melafier en kalk- 
steen. Hier heb ik sporen aangetroffen van een dun adertje 
zwavelkoper, kalkspaath en malachiet, dat in het klein een zeer 
fraai voorbeeld opleverde van vele der europesche ertsaderen. 
Jammer dat de zwaarte slechts 8 tot & nederlandsche dum was. 
Hieruit blijkt wederom de waarheid van het bovengemelde, 
dat de aard der ertsen en de wijze van hunne afzettingen in 
een naauw verband staan met de omsluitende gesteenten. 
Over alle de bergen nabij Sibrambang vindt men kleine 
brokjes kopererts liggen, zelfs soms op den top der bergen, 
zonder dat echter eene ader vof onregelmatige afzetting te vin- 
den is. Deze stùkjes zijn echter zoo klein, dat ik met grond 
kan vooronderstellen, dat er niet veel kans bestaat om , den Boekit 
Bekokko uitgezonderd, nabij Sibrambang, in de omliggende 
bergen ontginbaren kopererts te vinden. 
Sporen van kopererts vindt men nog in de vergravingen, 
welke den aanleg van den weg van Sibrambang naar Kadjeij en 
Lamindeij noodzakelijk gemaakt hebben. Zij zijn van geene 
mijnbouwkundige waarde. 
kad 
Peninggahan. 
De westelijke oever van het meer van Singkara wordt ge- 
vormd door eene zware hooge bergketen, waarvan reeds vroeger 
gesproken is. Deze bergreeks is 8 tot 20 palen in diameter en 
met zware bosschen bedekt. Im haar ontspringen de twee 
rivieren van Peninggahan en Moara pinghaij welke twee zeer 
groote delta’s in het meer van Singkara gevormd hebben. Deze 
jongere vorming uitgezonderd, kan men zeggen dat de kustbergen 
regt uit het meer opstijgen. Zij bestaan uit kristallyne kalken, 
syeniet, talk- en chloriet-schiefer, 
Ge 
“4 
re: 
erg 
Br 
) 
Ï 
% 
