ke ad 
De rivier van Peninggahan heeft de bergketen alhier in 
eene o.-w. rigting doorbroken en stroomt dus in eene geul 
in haar, of ljever, de rivier heeft haren loop genomen door 
de kloof in het gebergte, daar het uitgraven dezer kloof moei- 
jelijk aan de rivier alleen kan worden toegeschreven. De berg- 
wanden dezer kloof zijn hier en daar bijna loodregt, veelal 
echter hellende onder eenen hoek van 80° tot 40°, van de oevers 
‘der rivier af totaan den top der bergen. 
Nabij den ingang dezer kloof vindt men magtige lagen kwartsigen 
chlorietschiefer, waarvan het kwarts en de lichtgroene chlorietschu 
bjes duidelijk te onderscheiden zijn. 
Aan den oever der rivier in dezen chlorietschiefer loopt eene 
metaalader van aanzienlijke zwaarte en lengte in eene nagenoeg 
zuiver o.-w. rigting. Hare dikte is moeijelijk op te geven. Zij 
overtreft zeker 9 voet en is denkelijk 2 vadem of meer. 
De ader bestaat uit een porfierisch mengsel van koperpy- 
riet, ijzerpyriet en kwarts, benevens wat kalkspaath, chloriet 
en magneetijzer, benevens de ontledingsprodukten der ertsen. 
Men treft op het aan den dag komende aan zeer vele kwartsige 
okerachtige massen, door de Engelschen Gossan, de Franschen 
Chapeau de fer, en de Duitschers Hiserenhut genoemd. Het 
is het ontledings en verweringsprodukt van pyrieten, welker 
zwavel- en kopergehalte door de inwerking der lucht en water 
in zwavelzuur en zwavelzuur koperoxyde veranderd, aldus opgelost 
en door de indringende wateren weggevoerd zijn. Deze gossan heb 
ik menigmaal in Europa gezien, en ik kan tusschen de oker- 
achtige zelfstandigheid, hier en in Cornwallis aangetroffen, geen 
onderscheid ontwaren. 
Het zijn geelbruine okerachtige doffe, nu eens aardachtige, 
dan weder meer vaste, poreuse massen, die hier en daar veel 
kwartskorreltjes bevatten, en nu en dan kleine stipjes malachiet 
voeren. Zij zijn specifiek niet zeer zwaar, soms met kleine 
gaatjes en gallen voorzien, dan eens meer digt en vrij hard, 
terwijl andere stukken met de hand te verbrijzelen zijn. 
Verder vindt men nog efflorescentiën van ijzervitriool, welke soms 
veel kopervitriool bevatten , aardachtige zwavel en in sommige gaten 
