Watt att 
De noord- en noordoostelijke valleiwanden worden gevormd 
door den voet van den berg Salidongtoelang, aldaar Boekit 
Sikke geheeten. Deze wanden bestaan aan den bodem uit dioriet, 
waarop glimmer- en kleischiefer rusten door geel gekleurden 
zandachtigen mergel gedekt. 
Ter plaatse, waar de loodaderen door den heer ScuwanereLD 
werden ontbloot, bestond de eene inwendig voornamelijk 
uit banden van zwavellood en koolzuur loodoxijde, terwijl meer 
naar buiten ook malachiet en mangaanerts zich in banden van 
mindere zwaarte voordeden, hebbende de ader eene totale dik- 
te van drie voet. De andere bestond insgelijks uit zwavellood 
en koolzuur loodoxijde en voerde eveneens naar buiten mangaan- 
erts; deze ader was zwaar ruim 1 1/5 voet. De kalk, waarin 
deze loodaderen voorkomen is overgangskalk (1) en bestaat 
op sommige plaatsen uit zandachtigen dolomiet. 
Overigens wordt het terrein als zeer woest en weinig bewoond 
beschreven. De bewoners der vallei Soengei. Talang zijn mijn- 
werkers, welke zich met de goudwasscherij bezig houden, on- 
der den gewezen panghoeloe Banpara Samr, die zich hier heeft 
gevestigd. 
Kwikerts. Deze erts wordt aangetroffen in het distrikt Si- 
djoendjoeng en wel in den Boekit Sampong in de afdeeling 
Kottatoedjoe. Deze Boekit Sampong ligt mede in een voor alsnog 
moeijelijk te bereiken oord, leidende de weg van Solok over 
Sidjoendjoeng daarheen, over het 4000 tot 5000 voet hooge ge- 
bergte Dali, waarover evenwel een vrij goed voetpad loopt. 
De Boekit Sampong bestaat uit geel graauwen en bruinzwarten 
mergel, welke onverweerd een vast gesteente vormt en met kwik- 
ertsaderen doortrokken schijnt te zijn. 
De losse mergel bevat hier en daar aanzienlijke hoeveelheden 
zwavelkwik, doch niet genoegzaam, om daarvoor een waschwerk 
te kunnen aanleggen. Zuidwestelijk van Batoesampong komt 
kwikerts in kleine aderen voor. 
Marmer en mergel komen, voor bouwmaterialen geschikt, 
zuidelijk van Boekit Kandang voor, in de XX Kotta’s; het mar- 
mer breekt in groote platen. 
