— 903 — 
een filtraat, dat met zwavelwaterstofgas behandeld, behalve de 
afscheiding van een weinig zwavel, geene andere reaktie toonde. 
Door zwavelammonium werd in het filtraat een zwart precipitaat 
gevormd, bestaande uit zwavelijzer, aluinaarde en sporen van 
zwavelmangaan. Op bekende wijze kunnen door oxalas ammoniae, 
en phosphorzure ammonia, kalkaarde en bitteraarde in het 
filtraat worden aangewezen. Met cyaanijzerpotassium of cyanied- 
ijzerpotassium behandeld, werd dadelijk een blaauw precipitaat 
gevormd. Een onderzoek op zwavelzuur, phosphorzuur, chloor, 
bariet en strontiaanaarde bleef zonder gevolg. 
Hetgeen in zoutzuur onoplosbaar bleef, werd met genoegzame 
hoeveelheden koolzure potasch of soda in een platina-kroesje in 
de gloeihitte behandeld. De massa smolt en vertoonde na be- 
koeling een doorschijnend eenigzins groenachtig gekleurd glas. 
Met zoutzuur in de warmte behandeld, tot droogwordens toe 
uitgedampt en met zoutzuur houdend water opgenomen zijnde 
werd zuivere kiezelaarde verkregen, terwijl het filtraat bleek te 
bevatten ijzeroxijde, aluinaarde, kalkaarde, bitteraarde en spo- 
ren van mangaan. Door smelting van fijn gewreven obsidiaan 
met bariethijdraat, witkoken der verkregene massa met zoutzuur 
behandelen der vloeistof met koolzure ammonia, filtreren, enz., ver- 
kreeg men eindelijk een zout, uit chloorpotassium en chloor- 
sodium bestaande. 
KWANTITATIEVE ANALYSE. 
1. Bepaling der Kiezelaarde. 
5,000 grm. fijngewreven mineraal gaven na smelting met eene behoorlijke hoe- 
veelheid koolzure potasch en behandeling met zoutzuur enz. 3,950 grm. gegloeide 
kiezelaarde. 100 erm. mineraal dus 79,000 grm. kiezelaarde. 
2. Bepaling van het IJzeroryde. 
5 grm. mineraal gaven 0,1148 grm. gegloeid iĳjzeroxyde; 
3,835 grm., gaven 0,0865 erm. 
100 grm. mineraal bevatten dus volgens de f° bepaling 2,2860 grm. ijzeroxyde. 
Ne If 22556 u ’ 
gemiddeld 22708 
VL 
dn 
