BO — 
9. Bepaling der Aluinaarde. 
5 grm. mineraal gaven 0,6595 grm. gegloeide aluinaarde; 
9,835 grm. gaven 0,497 erm. 
100 grm. mineraal vo!gens de 1° bepaling 13,19 grm. en, volgens de 2° bepaling 
12,96 » 
gemiddeld. 18,075 erm. 
4. Bepaling der Kalkaarde. 
5 erm. mineraal gaven oxâlas caleis en door branden koolzure kalkaarde, waarin 
bevat waren 0,04993 grm. kalkaarde. 
3,835 grm. gaven 0,079 grm. koolzure kalkaarde, waarin 0,04424 grm. kalkaarde. 
100 grm. mineraal bevatten dus volgens de 1° bepaling 0,9986 grm. kalkaarde. 
ke, 1,1586 7 „ 
gemiddeld 1,0761 ” 
5. Bepaling der Bitteraarde. 
5 germ. mineraal’gaven gegloeide phosphorzure bitteraarde wegende 0,0517 grm. , 
waarin bevat zijn 0,01894 grm. bitteraarde. — 3,835 grm. gaven 0,024 grm. ge- 
gloeide phosphorzure bitteraarde, waarin 0,00879 grm. , bitteraarde. 
100 grm. mineraal bevatten volgens de 1° bepaling 0,3788 grm. bitteraarde. 
28 ne OL bl 
P gemiddeld 0,3041 7 ee 
6. Bepaling der Alkaliën. 
De bepaling der in silikaten voorkomende hoeveelheden alkaliën is moeijelijk. 
Volgens Berzeumws verkrijgt men de beste uitkomsten door behandeling van zulke 
mineralen met fluorwaterstofzuur. Dit zuur echter niet kunnende bereiden, wegens 
gebrek aan de benoodigde toestellen, heb ik de wijze van Berzeuus opgevolgd, 
die daarin bestaat, het uiterst fijn gewreven mineraal met fijngewreven vloeispaath te 
mengen en het mengsel met gekoneentreerd zwavelzuur te behandelen. 
De doow deze behandeling van 8,984 grm. obsidiaan verkregene zwavelzure al- 
kaliën heb ik in water opgelost, met barietwater gekookt, gefiltreerd, het filtraat 
met koolzure ammonia behandeld, uitgedampt, gegloeid, en van dit zout chloor- 
alkeliën daargesteld. Zij wogen 0,4785 grm. Door behandeling met chloorplatina 
werden verkregen 0,768 grm. bij 1009 C. gedroogd chloorplatina-chloorpotassium, 
waarin bevat zijn 0,28455 grm. chloorpotassium. 
100 grm. obsidiaan beantwoorden dus aan 5,8873 grm. chloorpotassium of 
3,797 grm. potassa, en 
3,2608 „ soda. 
kr) 
‚1237 / _ chloorsodium w 
