EBD Ne 
potassium op kool behandeld, werden tinkogeltjes afgescheiden 
in zuik eene hoeveelheid, dat tin als het voornaamste bestand- 
deel herkend werd. Voorts was voor de blaasbuis eene iĳzer- 
en flaauwe mangaanreaktie gemakkelijk waar te nemen. 
Met zoutzuur behandeld, is de erts slechts gedeeltelijk oplos- 
baar. In het zure filtraat kan door zwavelwaterstofgas geen zwa- 
velmetaal worden afgescheiden, terwijl door zwavelammonium, 
zwavelijzer, aluinaarde, sporen van zwavelmangaan werden neder- 
geploft. In het filtraat dezer stoffen kon men sporen van kalk- 
aarde aantoonen. Het in zoutzuur onoplosbare gedeelte bestond 
deels uit nog onopgelost gebleven’ erts, deels uit tanoxyde en 
kiezelaarde. 
Van een’ klomp erts, wegende bijna 4 amst. ponden werden 
1/1 ponden afgeslagen en tot een fijn poeder gebragt. Na goed 
door elkander gemengd te zijn, werden 3 grm. poeder met 9 
grin. soda en 9 grm. zwavel in een’ porceleinen kroes, eerst boven 
eene alkohollamp, vervolgens in een koolvuurtje gesmolten tot 
de overvloedig toegevoegde zwavel verdampt was. De gesmol- 
tene massa werd vervolgens met gedestilleerd water behandeld, 
gefiltreerd en met zwavelammonium houdend water volkomen uit- 
gewasschen. Het filtraat werd met zoutzuur geprecipiteerd en 
het gele zwaveltin na wassching en drooging in een porceleinen 
kroesje eerst bij zacht vuur, daarna bij sterke hitte gebrand en 
het verkregen tinoxyde gewogen. Het woog 1,851 grm. en 
bedraagt dus op 100 grm. erts 61,700 grm. 
Het op het fltrum verzamelde precipitaat werd ontleed in 
0,75, grm. iĳzeroxyde en, 
0,102 / aluimaarde, terwijl de kiezelaarde onbepaald bleef. 
100 grm. erts bevatten dus 25,00 grm. ijzeroxyde 
8,4 __/ _ aluinaarde. 
Gloeide men 7,205 grm. erts tot al het water was weggedreven, 
dan werd een gewigtsverlies van 0,178 grm. waargenomen, voor 
100 grm. erts dus 2,4011 grm. water bedragende. 
Voegt men deze analijtische uitkomsten bij elkander, dan ver- 
krijgt men het volgende resultaat. 
