— 860 — 
den Koeha in z.o. t. z., den Pontjaktjai ino. t. z., den Rakoe- 
tak in o. t. n., den Sindoelang (Soembilan) in n.o., den Tam- 
pomas in no. t. n., den Boekit Djarian in nmo. 1/9 o., den 
Randjakalong in n.no. den Mamnglayang in n. t.o. en den 
Boekit Toenggoel in n. t. w.; en voorts van den passangrahan 
te Pengalengan, den Malebar in no. tot o., den Wayang in 
zo. t. o., den Windoe in z.z.o., den Brengbreng in ziw. tot w., 
den hoogsten top van den Tiloe in n.w. t. w. en den Poen- 
tang in n.w. De heer Brrrker deelt al verder mede, dat 
meerdere belangrijke bergtoppen op de kaarten niet vermeld 
zijn, zooals de Pombang (zuidelijk van den Malebar en een 
zijner toppen), de Koeha (zuidelijk van den Pontjaktjai), de 
Windoe (zuidelijk van den Wayang), de Poentang (noordelijk 
van den ‘Tiloe) en de Tjikoeker (tusschen den Patoewa en 
Tombakroeyong). Hij vestigt voorts de aandacht op de fou- 
tieve spelling van de namen van sommige bergen en de betee- 
‚ kenis dier namen. Zoo schrijft men de beide hoogste berger 
om het Bandongsche hoogland verkeerd Malabar of Malawar 
en Patoeha, in plaats van Ma lebaren Pa toewa, dat is: Breede 
moeder en Oude vader, namen, welke de eenvoudige dichterlijke 
zin der inlanders aan den Malebar als de moeder der omlig- 
gende, en aan den Patoewa als den vader der Bandongsche 
bergen gegeven heeft. te 
De heer BrreKer maakt voorts opmerkzaam op eene bewe- 
ring van den heer JurenvenN in zijn voortreffelijk werk over 
Java, waarin van den Goenoeng Goentoer gesproken wordt als 
een bloote eruptiekegel zonder ringmuur. Het komt den heer 
BrrrEKEr voor, dat de Goentoer geene uitzondering maakt op 
de gewone eruptiekegels en dat hij wel degelijk een’ ringmuur 
heeft, een ringmuur waarvan een gedeelte, het naar Trogon ge- 
keerde, is ingestort, doch welks in stand gebleven gedeelte thans 
nog hoefijzervormig den Goentoer omgeeft en voorgesteld wordt 
door den Poetri, Tjinde, Agong, Timjoelaut en Hanjawar, 
midden tusschen welke de Goentoer verrijst. 
De heeren Brreker en Marer hebben voorts het merkwaar- 
dige eruptieterrein van den Galoengoeng bezocht, over hetwelk 
