— 980) — 
evenzoo op papier. Reuk zwak bitumineus; smakeloos; eenig- 
zins vet op het aanvoelen; blijft min of meer aan de vochtige 
lippen hangen; zuigt water op, wordt daarbij zwart van kleur, 
doch neemt spoedig weder de graauwzwarte kleur aan. Uit het 
tot poeder gewreven ligchaam wordt door den magneet niets 
aangetrokken. Met water aangewreven levert het eene deeg- 
achtige massa op, die intusschen door waterverlies weldra uit 
elkander valt. 
IL. SeHeIiKUNDIGE EIGENSCHAPPEN. 
A. Kwalitatief scheikundig onderzoek op den droogen weg. 
Het te onderzoeken ligchaam is tot een fijn poeder gebragt, 
waarmede de volgende proeven (Ll — 11) genomen zijn. 
1. In een busje verhit ontstaat er eerst een aanslag van 
water. Daarna ontwikkelt zich een ligte witte rook, vervolgens 
een zeer dikke gele damp, die zich van lieverlede tegen de 
wanden afzet in den vorm eener empyreumatische olie; de reuk 
herinnert de produkten der drooge destillatie van steenkolen- 
teer. 
2. In een platinalepeltje voor de blaasbuisvlam verhit, ont- 
vlamt het en brandt met eene zeer lichte, weinig rookgevende 
vlam, doch blijft niet voortbranden, wanneer het uit de vlam 
gehouden wordt; er stijgt nu een digte witte rook omhoog, die 
den reuk verspreidt van rookenden turf. Verder verhit en ge- 
gloeid, blijft er eene bijna witte, cenigzins grijsgeel gekleurde, 
asch terug 
g, die onzijdig reageert en waaruit door den magneet 
niets wordt aangetrokken. Zij slorpt snel water op en ont- 
wikkelt, met dit laatste aangewreven, de drooge aardachtige 
lucht van pijpaarde, vormt er eene weinig zamenhangende massa 
mede, doch wordt door verdere toevoeging van water en koking 
niet opgelost. 
3. Wordt het op kool voor de blaasbuisvlam verhit, dan 
wordt er geene andere bijzondere lucht waargenomen, dan sub 
