den Atlantischen, den Indischen en Grooten Oceaan, hiervan het 
resultaat, zijn gedeeltelijk reeds in het licht verschenen , gedeel- 
telijk nog onder bewerking. 
Deze kaarten hebben reeds schoone vruchten gedragen in het 
verkorten der zeereizen, zoodat, om hiervan een bewijs te 
geven, de afstand van Nieuw-lJork naar St. Franciscus rondom 
Kaap Hoorn met eer derde verminderd is. Deze kaarten 
werden zoo op prijs gesteld, dat in het begin van 1850 
reeds meer dan 20000 bladen waren uitgegeven, en dat de 
navraag onophoudelijk toenam. 
Hoe groot de vorderingen ook zijn mogen, die het gevolg 
waren van deze onderzoekingen, ontbreekt er nog veel aan de 
vereischte kennis. Om goede en zekere uitkomsten te verkrijgen, 
moest geregeld en naar een bepaald plan gewerkt worden. Dit 
kon niet door partikuliere scheepvaarders gedaan worden, hun 
ontbrak hiertoe tijd en gelegenheid alsook de noodige in- 
strumenten. Bene afzonderlijke kommissie was dus noodzake- 
lijk, die de bepaalde onderzoekingen tot een hoofddoel moest 
stellen, zonder door andere oogmerken daarvan te worden af- 
getrokken. Tot dit einde werd, ingevolge het gedane verzoek 
van den genoemden heer Maurrs, door het kongres der Veree- 
nigde Staten den Sden Maart 1849 besloten om drie schepen 
daartoe te bestemmen, welke in last hadden, de ontdekkingen en 
toepassingen van den heer Mauris nader te beproeven, en wel- 
ke trachten moesten, door gestadige waarnemingen, de kennis 
van den oceaan te vermeerderen. Tot de voorgeschrevene pun- 
ten van onderzoek behoorde ook het doen van loodingen 
op groote diepte, het bepalen van de juiste grenzen en de 
gesteldheid der stroomingen in den oceaan en het onderzoeken 
van zeewater, 
De instruktie voor die togten, opgemaakt door den sekretaris 
der marine den 4den Oktober 1849, bepaalde het onderzoek van 
de navolgende punten. 
10, De kracht en rigting van den wind, de staat van het 
