273 



surarae obstrictum reddidisti, in dies ardor, denuo 

 humanitatem tuam literis adeundi, increbuit, adeo, 

 ut nisi veritus fuerim modestiae et verecundiae le- 

 gibus adversari, vix me jam pridem temperare po- 

 tuissem, quin a tuo et in me ingenuo et liberali 

 animo, benevolentiae atqne benignitatis tuae, itera- 

 tum efflagitassem documentum. Verum vicit cu- 

 piditas, et ut aperte fateor, desiderium, super non- 

 nullas mihi dubias stirpes Linnaeanas, abs te principe, 

 omnium consensu botanicorum, et a tuo, universi 

 orbis botanici oraculo, de meliori, informari. At- 

 que nunc eo usque processit audacia mea, ut tandem 

 apud me constituerim, collectionem variarum stir- 

 pium, turn regionibus nostris turn aliis familiarium, 

 ad te transmittere, simul ac summa animi obser- 

 vantia, abs te petere atque contendere, ut eas bene- 

 vole accipere, et quas dubias inter illas deprehen- 

 deris, distinctione curatiore benignissime velis illus- 

 trare. 



Obstrictissimum animum, pro tanto in me et 

 singulari favoris et benignitatis documento, per 

 omne vitae spatium spondeo, ac simul me, ad quae- 

 vis obsequii et observantiae summae officia, nunquam 

 non, paratissimum. Quod etiam alias, ob fugam 

 vacui, praeter mihi dubias, stirpes, addidi, ignoscas 

 velim; quum facile fieri poterit, ut eae, plurimae, 

 nisi omnes, jam pridem abs te collectae fuerint ; tunc 

 rejicias, vel nihili habeas quaeso. 



Cryptogamicarum stirpium, et inter has, raus- 

 corum frondosorum specimina, me nulla addidisse, 

 de industria factum est ; quippe mecum reputans, 

 me iis, vix ac ne vix, ad collectionem tuam jam ab- 



VOL. II. T 



