— 28 — 



enz,.... ik zog door sdireeuwen , want de djockong en 

 de koelies aan de jaaglijn waren voor elkander verbor- 

 gen door de nachtelijke duisternis, vermeerderd door den 

 damp welke boven het water hmg en welke ons, tot 

 overmaat van ramp , door en door nat maakte. Dit schreeu- 

 wen was onophoudelijk. Dan was het een rotsstuk, dan 

 weder een boomstam, welke boven het water uitstak» 

 dan zaten wij op het drooge midden in de rivier , dan 

 had men ons op den kant getrokken, dan moesten wij 

 een' hoek voorbijgaan terwijl de gestrektheid der jaaglijn 

 het niet toe liet, dan weer waren wij te veel naar den 

 overkant geschoten en de hoek, van de jaaglijn met de rig- 

 ting van de djoekong, werd te groot, waarbij men dreigde 

 de djoekong omver te trekken , waartoe niet veel noodig 

 was, dewijl wij maar een paar vingers breed hoog boord 

 hadden. Zoo worstelden wij tegen de gevaren , den slaap 

 en de koude , eu waren het uur ten eenenmale bijster. Ein- 

 delijk herken ik, door de duisternis heen, de oevers van de 

 mijn bij de vrije kampong, maar op hetzelfde ©ogenblik 

 valt er een kanonschot bo^•en ons hoofd , Avij zijn dus we- 

 zenlijk aan het doel onzer reis; dat schot wekte de be- 

 woners van Oranje-Nassau uit hunnen slaap , het was 5 uur 

 in den morgen. Wij waren 25 uren onder weg geweest; 

 uren wel niet in verveling maar meest , vooral gedurende do 

 duisternis, in onophoudelijke spanning doorgebragt. 



Wilt ge op diezelfde rivier eene aangename en vlugge 

 reis maken , ga dan met dajakkers op uwe ligte djoekong 

 van de mijn denzelfden weg naar beneden , dien wij zijn' 

 gekomen. Wees dan niet vreesachtig dat gij ergens tegen 

 aan zult varen, zit maar stil, ge hebt <le bekwaamste roei- 

 jers op rivieren van geheel NcerlaiKlsch Indië aan boord. 

 Onder het vervaarlijkste geschreeuw dat ge ooit gehoord 

 hebt , door de dajakkers aangeheven , zal uwe djoekong ^ 

 gelijk een vuurpijl door de lucht vliegt, over den water- 



