— 41 — 



der in liet Arcliief berustende rapporten van vroegeren en la- 

 teren tijd. De schat, M'elken ik daar exploiteerde, was niet 

 groot, en zeker veel minder dan ik dien had verwacht. AVat 

 er over de kolen van Borneo voorhanden was , betrof de 

 mislukte kolenontginning van Riam en de geopende mijn 

 Oranje-Nassau. Omtrent de geognostische gesteldheid dier 

 landstreek, kwam mij niets in handen, niets omtrent de voort- 

 zetting der kolenlagen van Riam en Oranje-Nassau , meer 

 rivier afwaarts. Toen ik in Maart 1852 voorde eerste maal 

 te Bandjermasiu kwam , was mij niet bekend of de kolen 

 van Oranje-Nassau ook digter bij dan die mijn ergens wa- 

 ren aangetroffen. Het was eene der eerste zaken waarnaar 

 ik den toenmaligen resident, den heer Van Hengst, vroeg, 

 die mij mededeelde, dat de machinist der stoompraauw, Kelf- 

 kens , hem bij goenoeng Lawak eenen diamantput had aange- 

 wezen , waaruit men kolen had opgehaald ; bij dien put heeft 

 de resident mij eenige dagen later gebragt , waar ik nog 

 eenige stukjes zwartkolen vond liggen. 



Op Oranje-Nassau werd mij door den opziener der mijnen 

 Floquet berigt, dat hij op de jagt zijnde, niet ver van As- 

 sahan, eene koollaag had aangetroffen. De administrateur 

 Von Gaffron zeide mij, dat door de Natuurkundige kommis- 

 sie, reeds vroeger, waarschijnlijk diezelfde vindplaats bij 

 Assahan was ontdekt, en vertoonde mij tot bewijs het fragment 

 eener kaart, tot opschrift dragende. „Kaart van de kolen- 

 „distrikten ten westen Moeraij tot Martapoera, opgenomen 

 „door de Natuurkundige Kommissie 1845.'' 



Op dit fragment, dat de heer A^on Gaffron voor liet ar- 

 chief van het mijnwezen heeft afgestaan , zijn beneden de 

 mijn Oranje-Nassau twee vindplaatsen van kolen aangewe- 

 zen ± 2000 ned. el van elkander en beiden iets meer van 

 Assahan verwijderd. De door den opziener Floquet bedoel- 

 de vindplaats heb ik met hem opgezocht. Het waren zeer 



